ด้ดั่งใจง่ายๆ แบบนี้ มันก็ง่ายเกินไปนะ”นางกระโดดลงมา ขึ้นขี่ม้าที่อยู่ข้างๆ หันหลังไปพูด“ตามข้าให้ทัน แล้วข้าจะตอบตกลง!”เสี่ยวเสวียนฉียิ้มเย็นๆ อย่างมีเลศนัย แล้วกระโดดขึ้นม้าของตัวเองเช่นกัน“ดี! ข้ายังไม่เคยลองไล่จับเจ้าบนทุ่งหญ้าชายแดน เจ้าอย่าให้ข้าจับได้เชียวนะ!”“ชะฮา!”ในสายลมอันกว้างใหญ่ ภายใต้สายลมแห่งอิสรภาพบนทุ่งกว้างม้าตัวหนึ่งนำหน้า อีกตัวตามหลัง พุ่งตรงไปยังอนาคตอันไกลโพ้นกลายเป็นดวงดาวเล็กๆ บนทุ่งหญ้ายามค่ำคืน ค่อยๆ ไกลออกไปเรื่องราวต่างๆ ในโลกมนุษย์ ก็จบลงเพียงเท่านี้(จบ)——【ท้ายเรื่อง: นิยายเล่มนี้เขียนออกมาได้ไม่ดีนัก หนูปลาก็พยายามเยียวยาตอนจบนี้ พยายามเขียนเรื่องราวให้สมบูรณ์ ขอบคุณผู้อ่านที่ติดตามมาจนถึงตรงนี้ขอบคุณทุกท่าน】
