ลาะกับปู่ของเจ้าจึงหนีออกจากบ้าน เมื่อพวกเราตามหานางได้ นางก็แต่งงานและมีลูกในแคว้นเป่ยฉีแล้ว”เหตุผลที่ทั่วปาเอี้ยนและบิดาเป็น “คนรู้จักเก่า”!ที่แท้มีความสัมพันธ์เช่นนี้“ปู่ของเจ้าจึงโกรธมาก ถึงขั้นบอกว่าจะตัดความสัมพันธ์กับนาง”ตงตันให้ความสำคัญกับสายเลือดอย่างมาก แม้แต่ราชวงศ์ ก็ต้องมีเลือดตงตันบริสุทธิ์เท่านั้นถึงจะขึ้นบัลลังก์ได้“ตงตันไม่ควรยุ่งเกี่ยวกับกิจการของแคว้นเป่ยฉีของเจ้า เพราะปู่ของเจ้าและมารดาของเจ้ามีความขัดแย้งกันเสมอ ไม่อยากให้พวกเรายุ่งเกี่ยวกับเรื่องของมารดาเจ้า แม้แต่ตอนหลังที่ตระกูลเซินมีเรื่อง ข้าก็ไม่สามารถออกหน้าโดยตรงได้ข้าได้แต่แอบช่วยเสินจั้นและเสินหลิงเอ่อร์”ทั่วปาเอี้ยนมองไปที่เสี่ยวเสวียนฉี: “ข้าไม่ได้ตั้งใจจะเล่นกับรัชทายาทเช่นนี้ แต่รัชทายาทเคยปฏิบัติต่อลูกพี่ลูกน้องข้าอย่างไร รัชทายาทก็รู้ดีอยู่แก่ใจ หากไม่ทดสอบเจ้าสักครั้ง ข้าก็ไม่สามารถไปรายงานต่อวิญญาณของป้าและอาเขยที่ล่วงลับได้!”“ตอนนี้ ข้าวางใจที่จะมอบลูกพี่ลูกน้องให้เจ้าแล้ว…”ทั่วปาเอี้ยนยังพูดไม่จบ เงาร่างหนึ่งก็พุ่งเข้ามา!เสี่ยวเสวียนฉีมาถึงบนรถม้าแล้ว อุ้มเสินจื่ออี้ลงมา!“เสินจื่ออี้ บอกไปนานแล้ว ชาตินี้ เจ้าหนีข้าไม่พ้นหรอก!”แต่เสินจื่ออี้กลับยกมือกดเขาไว้: “ทำอะไร? อยากแต่งงานกับข้าแล้วหรือ?”เสี่ยวเสวียนฉีหรี่ตา“ไม่ได้หรือ?”เสินจื่ออี้ทำปากยื่น: “ไม่มีความจริงใจเลย แล้วก็ ถ้าปล่อยให้เจ้าไ
