อย นางกล่าวขอบคุณคุณป้าไฉ่พระสนมเอกซวี่ตอนนี้คงเกลียดนางถึงตายแล้วคิดว่าเป็นเพราะนาง เสี่ยวเย่จึงถูกขังในคุกหลวงฮองเฮายวนก็ไม่อาจยอมรับนางข้างนอกจริงๆ แล้วก็ไม่ได้ดีอะไรเสินจื่ออี้พยักหน้า: “ขอบคุณความเป็นห่วงของคุณป้า ข้าจะจำไว้”คุณป้าไฉ่ตอบรับเบาๆ แล้วถอนหายใจนี่เป็นเด็กสาวที่ฉลาดและมีไหวพริบ คนที่ฮองเฮาไม่ชอบ ก็ย่อมไม่มีทางยอมรับแต่นางกลับรู้สึกว่า มีเพียงเสินจื่ออี้อยู่ข้างรัชทายาท รัชทายาทจึงจะขึ้นครองบัลลังก์ได้อย่างราบรื่นคุณป้าไฉ่สังเกตเห็นมาก่อนหน้านี้แล้วว่า รัชทายาทเป็นคนที่ใจเย็นมากและมีความลึกซึ้ง แต่มีเพียงเรื่องของเสินจื่ออี้เท่านั้นที่จะทำให้เขาผิดพลาดมีเพียงเสินจื่ออี้อยู่ อารมณ์ของรัชทายาทจึงจะมั่นคง เขาจะไม่ทำอะไรโง่ๆ อีกน่าเสียดายที่สิ่งที่นางเห็นได้ชัดเจน ฮองเฮายวนกลับยังคงมีอคติของตนเองทั้งสองไม่ได้พูดคุยกันนาน เสินจื่ออี้ก็ขอตัวไปคุณป้าไฉ่ก็หมุนตัวเตรียมจะออกไป แต่ในตอนนั้น คุณป้าไฉ่สังเกตเห็นรอยเปื้อนที่ข้างเท้าของเสินจื่ออี้สีหน้าของนางเปลี่ยนไปเล็กน้อยแปลก ทำไมข้างเท้าของคุณหนูเสินจึงมีใบไม้แห้งจากสถานที่นั้นติดอยู่ฉับพลันนึกถึงฉากที่บังเอิญเจอเมื่อครู่บนทางเดินเงียบๆ นั้น คุณป้าไฉ่สีหน้าเปลี่ยนไป รู้สึกประหลาดใจอย่างยิ่ง!จะไม่ใช่… !
