ราะหญิงคนนั้น เหอซุ่ย!”พูดถึงผู้หญิงคนนี้แล้วเยว่เมอก็รู้สึกโมโห!แต่พอนึกถึงสภาพของเหอซุ่ยตอนนี้ เยว่เมออดที่จะหัวเราะเย็นชาไม่ได้หลังจากเหตุการณ์ลอบสังหารในความมืดครั้งล่าสุด เหอซุ่ยก็ถูกขังไว้ในค่ายขององค์รัชทายาทผู้หญิงถูกพาไปที่ค่ายทหาร จะมีจุดจบดีได้อย่างไร และนี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นเยว่เมอสีหน้าจริงจังขึ้น แล้วพูดต่อ: “คุณหนูมักจะพูดว่า ในตอนนั้นองค์รัชทายาทไม่ยอมพบท่าน แต่ความจริงแล้ว องค์รัชทายาทของข้ารออยู่ตลอด”สีหน้าของเสินจื่ออี้เปลี่ยนไปเรื่อยๆ ตามคำพูดของเยว่เมอ!คนฉลาดอย่างเธอ จากสิ่งที่เยว่เมอพูดมาทั้งหมด ได้เดาถึงความลับและปมเงื่อนแล้ว!รวมถึงชามยาชงสงบประสาทครั้งนั้น ที่ทำร้ายเธอ ทำให้เธอและเสี่ยวเสวียนฉีแตกหักกัน เป็นฝีมือของใคร!แต่ความตกใจในดวงตาของเสินจื่ออี้มีเพียงชั่วขณะเท่านั้นไม่นาน เสินจื่ออี้ก็กำมือแน่น แล้วก้มสายตาลง เสียงฟังดูเรียบเฉย เย็นชา แต่หากฟังอย่างถี่ถ้วนจะรู้ว่ากำลังพยายามกดอารมณ์บางอย่างอยู่: “พูดจบแล้วหรือ?”คราวนี้เป็นเยว่เมอที่ตกใจแทนตนเล่าทุกอย่างไปแล้ว ทำไมปฏิกิริยาของคุณหนูถึงได้เยือกเย็นเรียบเฉยเช่นนี้!?เสินจื่ออี้พูดอย่างสงบ: “หากพูดเสร็จแล้ว ข้าจะไปดูพี่ใหญ่ของข้าแล้ว”เยว่เมอเบิกตากว้าง! ไม่อยากจะเชื่อ!เขาคิดว่า เมื่อคุณหนูรู้เรื่องเหล่านี้แล้ว อย่าว่าแต่จะรีบไปหาองค์รัชทายาททันทีอย่างน้อยก็น่าจะมีปฏิกิริยาแรงๆ บ้าง!แต่ตอนนี้ กลับเรียบเฉย
