นด้วยหรือไง!”เอ่อ…แววตาของเสินจื่ออี้วูบไหวเล็กน้อย รู้สึกแปลกใจเธอคิดว่าเขาโกรธเรื่องที่เธอแอบไปพบเสี่ยวเย่ลับหลังเขา แต่ไม่คิดว่าเขาจะโกรธเรื่องนี้เสี่ยวเสวียนฉีเห็นเธอไม่พูด แววตาของเขาวาบไหวด้วยความมืดหม่น “ข้าเห็นหมดแล้ว เจ้าจะพูดอะไรได้อีก”เสินจื่ออี้ก็ไม่คิดจะปิดบังอีกต่อไป จึงอธิบายว่า “ฝ่าบาทรับสั่งให้หม่อมฉันไปดูอาการของเสี่ยวเย่ หาทางให้เขายอมพูดเรื่องคนที่อยู่เบื้องหลัง เสี่ยวเย่บอกว่า…”เสี่ยวเสวียนฉีพูดสวนขึ้นทันที “เขาบอกว่าอยากกอดเธอ แล้วถึงจะยอมพูดความจริงออกมาใช่ไหม”เสินจื่ออี้เม้มริมฝีปากแน่น เหมือนกับยอมรับโดยนัยความโกรธรอบตัวเสี่ยวเสวียนฉีพลุ่งพล่านขึ้นอีกครั้ง!เสินจื่ออี้จับมือเขาที่กำลังจะจากไปอีกครั้ง ถอนหายใจ “ท่านร้อนใจไปทำไม หม่อมฉันมองเสี่ยวเย่เป็นเพื่อนเท่านั้น แค่นั้นเอง”“เธออาจจะมองเขาเป็นเพื่อน แต่เสี่ยวเย่ล่ะ!” เสี่ยวเสวียนฉีกำหมัดจนเสียงดังกร๊อบแกร๊บ!ผู้ชายย่อมเข้าใจผู้ชายด้วยกันเมื่อครู่เสี่ยวเย่ชัดเจนว่าเขาจงใจทำแบบนั้น!ตอนนี้เขาโกรธจนอยากกลับไปฟันเสี่ยวเย่ให้ขาดเป็นสองท่อน!อาจเป็นเพราะเรื่องวันนี้ เสินจื่ออี้แอบไปทำลับหลังเสี่ยวเสวียนฉีตั้งแต่ต้น ครั้งนี้เธอจึงไม่ได้ไปงอนเสี่ยวเสวียนฉีอีก แต่ค่อยๆ ยื่นมือออกไปดึงแขนเสื้อของเขาเขย่าเบาๆ“พอเถอะ อย่าโกรธเลยนะ หม่อมฉันแค่ไปเยี่ยมเขาจริงๆ แม้แต่การกอดตอนจะกลับก็เป็นเพียงแค่เพื่อนกันเท่านั้น มุมมองของค
