วามไม่พอใจแล้วเมื่อก่อนที่ตระกูลเซิน เธอเคยใช้น้ำเสียงสั่งการแบบนี้กับเขาตอนนี้กลับกลายเป็นกงล้อแห่งโชคชะตาหมุนวนแล้วแต่… ท่านจะทายาก็ทายาสิ จำเป็นต้องถอดเสื้อผ้าเธอออกให้หมดด้วยหรือ? ไอ้ผู้ชายบ้า…“ที่นี่แสงมืดเหลือเกิน ไม่เห็นชัดๆ แล้วข้าจะทายาได้อย่างไร?” ใต้แสงสลัว เสี่ยวเสวียนฉีพูดอย่างเคร่งขรึมเสินจื่ออี้: “…”ลมเย็นพัดเข้ามา ทำให้ร่างของเธอสั่นสะท้านไปทั้งตัวเธอหยิบเสื้อผ้าโดยไม่รู้ตัวแต่ถูกเขากราชากเข้าไปในอ้อมกอด พร้อมเปิดเสื้อคลุมขึ้นปกคลุมร่างของเธอเมื่อก่อนไม่เคยรู้ อ้อมกอดของเขาก็อุ่นได้เหมือนตอนนี้ อุ่นจนเสินจื่ออี้แทบไม่อยากเชื่อใบหน้าของเสี่ยวเสวียนฉีไม่สู้ดีนัก ก่อนหน้านี้เขาเพียงแค่รู้ว่าเธอมีบาดแผลที่บ่าแต่พอได้เห็นกับตา เขาถึงรู้ว่าบาดแผลนั้นลึกแค่ไหนเขาจ้องเธออย่างไม่พอใจ “คิดว่าร่างกายของเจ้าทำจากเหล็กหรือไง เห็นใครมีเรื่องก็ต้องไปป้องกันทุกที? เจ้าดีกับไอ้ฮ่องเต้แก่นั่นมากนัก แต่เขาก็ไม่ได้เห็นเจ้าเป็นที่พอใจหรอก”เสินจื่ออี้อึ้ง มีการพูดถึงพระบิดาของตัวเองแบบนี้ด้วยหรือ?“ท่านไม่ควรพูดถึงพระบิดาของท่านเช่นนี้ ที่จริงพระองค์ดีกับท่านมาก”เสี่ยวเสวียนฉีขมวดคิ้ว “เรื่องของข้ากับเขา ไม่เกี่ยวกับเจ้า”เห็นได้ชัดว่า ความเข้าใจผิดระหว่างเสี่ยวเสวียนฉีกับฮ่องเต้ฉงหมิงยังคงลึกซึ้งมากเสินจื่ออี้ถอนหายใจ “ที่ฝ่าบาททรงเข้มงวดกับท่าน เพราะท่านจะได้เป็น… อึก!”เมื่อเห็นใบหน้าหล่
