อเหลาของชายหนุ่มที่ขยายเข้ามาใกล้ เสินจื่ออี้ก็ชะงักค้างน้ำเสียงของเขาแหบพร่า ริมฝีปากบางเย็นเปิดออกเล็กน้อย แตะที่ริมฝีปากของเธอพลางพูด“พูดมากอีก ข้าก็ไม่รังเกียจที่จะอุดปากเจ้าแบบนี้ตลอดไป”สีหน้าของเสินจื่ออี้เปลี่ยนไป เธอผลักเขาออก หันหลังไปเช็ดกลิ่นอายของเขาที่ริมฝีปาก ดูเหมือนจะรีบร้อนอยู่บ้าง ท่าทางก็วุ่นวายแต่ที่วุ่นวายยิ่งกว่า คือหัวใจของเธอที่เต้นระรัวเมื่อถูกเขาจูบไม่รู้ว่าความหวั่นไหวนี้เริ่มต้นตั้งแต่เมื่อไหร่“ทายาเสร็จแล้วหรือยัง ฉันต้องไปดูแลพี่ชายแล้ว” เสินจื่ออี้พูดพลางลุกขึ้นเสี่ยวเสวียนฉีดึงเธอกลับมา หรี่ตาที่ดุดันลง “จะไปแล้วหรือ? เจ้าคงไม่คิดว่า ข้าพาเจ้ามาที่นี่เพียงเพื่อทายาอย่างเดียวหรอกนะ?”เขากราชับเอวบางของเธอไว้ มือคล่องแคล่วปลดสายเสื้อชั้นในตัวสุดท้ายของเธอออกเสินจื่ออี้ยกมือต้านร่างเขาไว้ “เมื่อคืนบนถนนท่านไม่ใช่เพิ่ง…”เสี่ยวเสวียนฉีมีแววตลัณหาลุกโชนในดวงตาลึกล้ำ นิ้วหยาบกร้านที่เปื้อนยาค่อยๆวาดวนบนหน้าอกเธอ เสียงแหบพร่าและเต็มไปด้วยความเหยียดหยาม“ก็ไม่ใช่ครั้งแรกสักหน่อย เจ้าคิดว่า แค่นั้นก็พอหรือ?”ดูเหมือนเขากลัวว่าเธอจะดิ้นหนีไปอีก อย่างไรก็ตาม หญิงสาวคนนี้เจ้าเล่ห์ที่สุดเสี่ยวเสวียนฉีโยนเสื้อผ้าทั้งหมดของเธอลงทะเลสาบเลย!เสินจื่ออี้ตกใจ เสื้อผ้าของเธอ!เสี่ยวเสวียนฉียิ้มอย่างเจ้าเล่ห์ แล้วก้มลงครอบครองริมฝีปากเธอเสินจื่ออี้สาปแช่งในใจ น่าเกลียด แต่เธอก
