ล็กน้อย เขายิ้มให้นางแล้วเดินไปยังสระน้ำอีกแห่งหนึ่ง
น้ำในสระใสจนมองเห็นก้นสระ สร้างขึ้นจากก้อนหินกลมมน ก่อสร้างตามสภาพใต้ดิน มีความคิดสร้างสรรค์ ผสมผสานกับสภาพแวดล้อมธรรมชาติได้อย่างลงตัว ทำให้เขาอดใจไม่ไหวอยากจะอาบน้ำสักครั้งแม้ว่าตอนนี้จะเป็นเวลากลางวัน การรีบร้อนเช่นนี้ดูเหมือนคนรวยใหม่ ไม่ค่อยดีนักหลี่ลี่จึงเดินออกจากสระน้ำ
เมื่อมาถึงห้องโถงใหญ่ พอดีได้พบกับหลิวเหมยเอ๋อร์ ข้างกายนางมีผู้อาวุโสเมิ่งนั่งอยู่ด้วย บนโต๊ะหินและเก้าอี้หินมีผลไม้นานาชนิดวางเต็มไปหมด
หลี่ลี่พบผู้อาวุโสเมิ่ง เห็นว่าเขาเป็นชายชราที่มีตำแหน่งสูงส่ง เป็นผู้แข็งแกร่งอย่างแท้จริง แต่กลับแสดงท่าทีประจบสอพลอต่อหน้าหลิวเหมยเอ๋อร์ ผู้ที่มองดูอยู่รู้สึกว่าช่างน่าขันเหลือเกิน
โดยเฉพาะอย่างยิ่งหลิวเหมยเอ๋อร์ถูกความกระตือรือร้นของผู้อาวุโสเมิ่งทำให้รู้สึกอึดอัด มือน้อยๆบิดชายกระโปรง ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไรดี จึงเดินเข้าไปช่วยคลี่คลายสถานการณ์
“เหมยเอ๋อร์ เจ้ามาได้อย่างไร เพิ่งย้ายมาบ้านใหม่ ไม่ไปดูรอบๆหน่อยหรือ?”
หลิวเหมยเอ๋อร์ยิ้มอย่างงดงามพลางกล่าวว่า “พอดีประตูระหว่างถ้ำพักสองแห่งเปิดอยู่ ข้าจึงแวะมาดูเลย”
หลี่ลี่พยักหน้า ภายใต้รอยยิ้มปลอบประโลมของเขา สีหน้าของหลิวเหมยเอ๋อร์ก็ผ่อนคลายลง การเผชิญหน้ากับผู้อาวุโสเมิ่งเพียงลำพังนั้นกดดันจริงๆ พอเห็นหลี่ลี่ นางก็รู้สึกสบายใจขึ้น
ขณะนั้นสาวใช้สองคนยกน้ำชาเย็นมาให้ทั้งส
