ามคนดื่ม
ผู้อาวุโสเมิ่งชมว่า “ไม่เลวเลย หลี่ลี่ สาวใช้ของเจ้าเหล่านี้ล้วนรู้จักปรนนิบัติคนดี เจ้าพอใจหรือไม่?”
ทุกคนที่เป็นผู้ดูแลและนักปรุงยาล้วนมีสาวใช้และแม่บ้านคอยปรนนิบัติ นี่เป็นเรื่องปกติที่สุด ผู้อาวุโสเมิ่งเพียงแค่เป็นห่วงหลี่ลี่จึงถามไปตามมารยาท แต่ใครจะรู้ว่าหลิวเหมยเอ๋อร์จะเบ้ปากน้อยๆ แสดงสีหน้าไม่พอใจ แล้วค่อยๆก้มหน้าลงอย่างเงียบๆผู้อาวุโสเมิ่งคอยสังเกตหลิวเหมยเอ๋อร์อยู่ตลอด จู่ๆ ดวงตาของเขาก็เปล่งประกายขึ้นมา ราวกับเมฆดำบดบังดวงอาทิตย์ ผู้อาวุโสเมิ่งไม่รอให้หลี่ลี่พูด รีบตบขาตัวเองแล้วเอ่ยเสียงดัง “หลี่ลี่ เจ้าทำผิดเสียแล้ว ถึงแม้ตอนนี้เจ้าจะเป็นนักปรุงยาเกียรติยศ มีฐานะสูงส่ง แต่เจ้าก็ไม่ควรทำผิดต่อคุณหนูหลิว ดูสิ คุณหนูหลิวปฏิบัติต่อเจ้าดีขนาดไหน แล้วเจ้าจะมีสาวใช้งามราวกับดอกไม้อยู่ข้างกายได้อย่างไร”
หลี่ลี่ตกตะลึงกวาดตามองดู หลิวเหมยเอ๋อร์ที่ก้มหน้าเบะปากแล้วเข้าใจทันที
“ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ข้าจะไม่ยอมให้เจ้า หลี่ลี่ทำสิ่งที่ผิดต่อคุณหนูหลิวเด็ดขาด มานี่ พวกเจ้าทั้งสี่คน ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ไปเป็นสาวใช้ปรุงยาที่ถ้ำปรุงยาของข้าเถอะ ต่อไปที่นี่ของหลี่ลี่ให้ส่งยายแก่สี่คนมาปรนนิบัติแทน”
สาวใช้ทั้งสี่คนรีบคำนับขอบคุณผู้อาวุโสเมิ่งทันที สาวใช้เหล่านี้ล้วนเป็นผู้ที่เรียนปรุงยาไม่สำเร็จ ถูกคัดออกมาเป็นสาวใช้ทำงานรับใช้ทั่วไป หากได้เป็นสาวใช้ปรุงยา ฐานะก็จะสูงขึ้นมาก แ
