ม้ต่อไปออกจากสำนักชั้นในไป ก็จะมีร้านยามากมายแย่งกันจ้าง อนาคตไกล
หลี่ลี่เห็นหลิวเหมยเอ๋อร์ แม้ไม่ได้เงยหน้า แต่ริมฝีปากเผยอยิ้ม ดูเหมือนจะแย้มสรวล จึงได้แต่ยิ้มขื่น คิดในใจว่าถูกเจ้าแก่เมิ่งนี่ขายหน้าเสียแล้ว
ผู้อาวุโสเมิ่งเห็นว่าการประจบครั้งแรกสำเร็จ ทำให้หลิวเหมยเอ๋อร์ ยิ้มออกก็ดีใจยิ่งนัก คิดในใจว่าการประจบของข้าได้ผลจริงๆ สำเร็จลุล่วงแล้ว จึงรู้สึกภาคภูมิใจ
“พวกเจ้าจำไว้ให้ดี ต่อไปรอบตัวหลี่ลี่ ห้ามมีสาวใช้สาวสวยปรากฏเด็ดขาด เข้าใจหรือไม่” ทันใดนั้นยายแก่สองคนที่คอยปรนนิบัติก็รับคำ
ส่วนสาวใช้ทั้งสี่คนนั้นรีบหนีออกไปจากที่นี่อย่างรวดเร็ว ราวกับว่า หลี่ลี่เป็นสัตว์ร้ายน่ากลัว
หลี่ลี่ถูกผู้อาวุโสเมิ่งทำเช่นนี้ก็ได้แต่จนปัญญา คิดในใจว่าเจ้าแก่นี่ รู้แต่จะเอาใจเหมยเอ๋อร์ เอาข้ามาเป็นเครื่องมือ คอยดูว่าต่อไปข้าจะลงโทษเจ้าอย่างไร
หลังจากเยี่ยมชมถ้ำใหม่แล้ว ทั้งสามคนต่างมีธุระต้องทำ จึงแยกย้ายออกจากถ้ำไปหลิวเหมยเอ๋อร์ รู้สึกพอใจอย่างมากกับการแสดงออกของท่านผู้อาวุโสเมิ่งเมื่อครู่ จึงทำการยกเว้นและมอบรอยยิ้มให้เขา พลางกล่าวอย่างหวานซึ้งว่า “ขอบคุณท่านผู้อาวุโสเมิ่งที่ดูแลพวกข้า ทำให้พวกข้ามีถ้ำพักที่ดีเช่นนี้ ต่อไปพวกข้าจะพยายามเรียนรู้การปรุงยาและผลิตยาอย่างเต็มที่ เพื่อไม่ให้ผิดหวังในความคาดหวังของท่านผู้อาวุโส”
ท่านผู้อาวุโสเมิ่งดีใจมาก เขารอคอยประโยคนี้มาตลอด ยิ้มจนปากแทบจะปิดไม่ลง
