ราวกับเห็นตำรายาวิเศษมากมายบินมาหาเขา จึงหัวเราะดังลั่นพลางกล่าวว่า “ไม่กล้ารับคำชมหรอก ขอเพียงคุณหนูหลิวเหมยเอ๋อร์มีความสุขก็พอ ส่วนหลี่ลี่นั่น เจ้าวางใจได้ ตราบใดที่ข้ายังอยู่ ข้าขอรับรองว่าจะทำให้เขาเชื่อฟังและอยู่เคียงข้างเจ้าอย่างว่าง่าย อย่าว่าแต่สตรีสาวเลย แม้แต่นกที่บินผ่านมา ข้าก็จะไม่ยอมให้มันบินเข้าใกล้หลี่ลี่ในรัศมีสามจั้ง หากเขากล้าทำไม่ดีกับเจ้า ข้าจะเป็นคนแรกที่ออกหน้าจัดการเขาเอง”
หลี่ลี่รู้สึกมึนงงทันที คิดในใจว่าไอ้แก่นี่ช่างไร้ยางอายขึ้นทุกที ช่างไม่มีจรรยาบรรณเอาเสียเลย ถึงกับรังแกเขาถึงเพียงนี้
“ข้าย่อมปฏิบัติต่อเหมยเอ๋อร์ด้วยดีอยู่แล้ว ท่านผู้อาวุโสช่างกังวลเกินไป” หลี่ลี่กล่าวพร้อมรอยยิ้มขื่น
“นั่นยังไม่แน่นอน สิ่งที่ไว้ใจได้น้อยที่สุดในใต้หล้านี้ก็คือจิตใจชั่วร้ายของบุรุษ ข้าเป็นผู้ผ่านโลกมามาก จะไม่เข้าใจเรื่องนี้ได้อย่างไร? แต่คุณหนูหลิวเหมยเอ๋อร์เจ้าวางใจได้ สำหรับเด็กหนุ่มอย่างหลี่ลี่นี่ ข้ามีวิธีมากมาย รับรองว่าจะทำให้เขาเชื่อฟังเจ้าอย่างว่านอนสอนง่าย ให้ไปทางตะวันออกก็ไปตะวันออก ให้ไปทางตะวันตกก็ไปตะวันตก” ท่านผู้อาวุโสเมิ่งตบอกรับรองอย่างแรง
หลิวเหมยเอ๋อร์ หัวเราะคิกคักพลางกล่าวว่า “ข้าเชื่อใจพี่หลี่ลี่ เขาจะปฏิบัติต่อข้าด้วยดีแน่นอน พี่หลี่ลี่ดีขนาดนี้ สตรีอื่นย่อมชอบเขาเช่นกัน แต่อย่าให้ข้าเห็นเชียวนะ มิเช่นนั้นข้าจะไม่สบายใจเอา”
ท่านผู้อาวุโสเมิ่ง
