่งที่ตาเห็นเท่านั้น”“คราวที่องค์รัชทายาทเกิดเรื่อง ที่อุทยานหลวง บ่าวเห็น…”เธอค่อยๆ ก้าวเข้าไปใกล้ กระซิบบางอย่างที่หูของฮองเฮายวน สีหน้าของฮองเฮาก็ค่อยๆ ขมึงทึงลง“ที่เจ้าพูด เป็นความจริงหรือ”“บ่าวขอรับรองด้วยชีวิต”สีหน้าของฮองเฮายวนค่อยๆ เย็นชาลงคุณป้าไฉ่เป็นคนติดตามเธอมาตั้งแต่เก่าก่อน ย่อมเชื่อถือได้ นิสัยของคุณป้าไฉ่เธอก็เข้าใจ และรู้ว่าเธอไม่มีเหตุผลที่จะไปใส่ร้ายเว่ยราน…เมื่อเว่ยรานกลับมา ก็รู้สึกได้ทันทีถึงบรรยากาศแปลกๆ ในห้องคุณป้าไฉ่น่าจะจากไปแล้ว เหลือเพียงฮองเฮายวนที่นอนอยู่บนเตียง นวดขมับต่อไป“ฮองเฮา ยังไม่สบายอยู่หรือคะ”ฮองเฮายวนเพียงแค่ส่งเสียงอืมเบาๆนอกจากนั้นก็ไม่มีคำพูดอื่นใดต่อท่าทีเย็นชาที่แตกต่างจากก่อนหน้านี้โดยสิ้นเชิง ทำให้หัวใจของเว่ยรานเต้นระรัวอย่างบอกไม่ถูกเธอก็ระมัดระวังมากขึ้น “ฮองเฮา ต้องการให้หม่อมฉันช่วยนวดให้ไหมคะ”“หร่านเอ๋อร์ เจ้ามาอยู่ข้างกายข้าเสมอ ทำไมไม่เห็นเจ้าไปหารัชทายาทเลยล่ะ”ฮองเฮายวนถามขึ้นอย่างกะทันหันหัวใจเว่ยรานกระตุกแรง “ฮองเฮา องค์รัชทายาท ช่วงนี้ยุ่งมาก หม่อมฉันก็อยากเจอเขาเหมือนกัน แต่ว่า…”“เจ้าชอบรัชทายาทจริงๆ หรือว่าเพียงต้องการตำแหน่งพราชายาองค์รัชทายาทเท่านั้น หืม?”ฮองเฮายวนเงยหน้าขึ้นมามอง คำพูดตรงๆ นั้น ทำให้หลังเว่ยรานชื้นเหงื่อเย็นยิ่งขึ้นฮองเฮายวนชอบหญิงสาวที่ว่าง่ายเชื่อฟัง และเป็นที่ถูกใจตน แต่การถูกใจนางจะมีประโยชน์อะไร
