ไม่ใช่นางแต่งกับรัชทายาท สิ่งสำคัญคือสามารถดูแลรัชทายาทและเป็นผู้ช่วยที่ดีของรัชทายาทได้นางชอบเว่ยราน ก็เพราะคิดว่าเว่ยรานสง่างาม มั่นคง สามารถรับภาระในฐานะพระชายาองค์รัชทายาทได้แต่จากคำพูดของคุณป้าไฉ่ ดูเหมือนเว่ยรานคนนี้ ไม่ได้จริงใจกับรัชทายาทเท่าไหร่หากเว่ยรานตกลงรับการอภิเษกครั้งนี้เพียงเพราะตำแหน่งพราชายาองค์รัชทายาท นั่นคงเป็นการจงใจจะทำให้ฮองเฮายวนโมโหร่างกายของฮองเฮายวนยังไม่ฟื้นตัวสมบูรณ์ ตอนนี้พูดหลายประโยคก็เหนื่อยแต่แววตากลับคมกริบยิ่งนัก“อ้อใช่ ข้าจำได้ว่า วันนั้นชิงไต้ไปที่ตระกูลเว่ยก่อน แล้วจึงส่งข่าวมาว่าจะออกนอกเมือง”คำถามนี้และคำถามก่อนหน้า ทำให้เว่ยรานเหมือนนั่งบนเข็ม“ทำไมข้ารู้สึกว่า เรื่องนี้มีปัญหาล่ะ”เมื่อต้องเผชิญกับสายตาเย็นชาของฮองเฮายวนอีกครั้ง เว่ยรานก็ทรุดตัวลงคุกเข่าทันที“ฮองเฮา หม่อมฉันก็ไม่รู้เรื่องของคุณป้าชิงไต้ค่ะ วันนั้นคุณป้าชิงไต้ก็ออกจากบ้านสกุลเว่ยไปแล้ว เรื่องที่เกิดตามมา หม่อมฉันก็ไม่ทราบด้วย!”“และเรื่ององค์รัชทายาท… เป็นความผิดของหม่อมฉันเอง หม่อมฉันไม่ได้ดูแลองค์รัชทายาทให้ดี ไม่มีความสามารถที่จะรั้งองค์รัชทายาทไว้ เป็นความผิดของหม่อมฉันทั้งหมด!”เธอดูเหมือนตกใจจริงๆ ตัวสั่นไม่หยุด หน้าผากมีเหงื่อเย็นไหลออกมาเรื่อยๆใบหน้าก็ค่อยๆ ซีดลงแต่แม้ในยามนี้ เธอก็ไม่ลืมที่จะใส่ร้ายเสินจื่ออี้ แอบชี้ว่าเป็นเสินจื่ออี้ที่ยั่วยวนองค์รัชทายาท ส่วนตัวเ