ม่คาดคิดว่าองค์รัชทายาทจะยังจับได้แต่ขันทีโจวยังคงใจเย็น เพียงแค่บอกว่าเป็นเพราะเมื่อครู่ทำงานไม่ระวังเลยเป้ื้อนในตอนนั้น เสี่ยวเย่ก้าวออกมา เขาสบตากับเสี่ยวเสวียนฉี แล้วพูดเสริมถ้อยคำของเสี่ยวเสวียนฉี“ใช่แล้ว อีกอย่าง มีใบต้นไทรติดอยู่ที่แขนเสื้อของขันทีโจวด้วย หากข้าจำไม่ผิด ในวังหลวงนี้ มีแต่ที่อุทยานหลวงเท่านั้นที่มีต้นไทร”เสี่ยวเสวียนฉีพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “ที่ที่มีทั้งตะไคร่น้ำและต้นไทร ในวังหลวงนี้หายากนัก แม้แต่ในอุทยานหลวง ก็มีแต่ด้านตะวันออกของอุทยานเท่านั้น”ร่างของขันทีโจวสั่นเทาอย่างรุนแรง รีบแอบปัดใบไทรออกจากตัวอย่างเร่งรีบก้มลงมอง แขนเสื้อของเขาสะอาดเอี่ยม ไหนเลยจะมีใบไทรอยู่ขันทีโจวถึงได้รู้ตัวว่าเขาถูกองค์รัชทายาทและองค์ชายสี่ร่วมมือกันวางแผน!เสี่ยวเสวียนฉีไม่มีเวลามาพูดเล่นกับพวกทาสรับใช้พวกนี้ รอยยิ้มบนใบหน้าหายไปในทันที แล้วนำคนตรงไปยังทางตะวันออกของอุทยานหลวง!“เยว่เมอ!”เสี่ยวเย่ไม่ได้หยุดอยู่ที่นั่นเช่นกัน!เสี่ยวเสวียนฉีหันกลับไป รู้ว่าเสี่ยวเย่กำลังตามมา ดวงตาหรี่ลงแม้ว่าเมื่อครู่ทั้งสองจะร่วมมือกันอย่างลงตัวในวังเฉิงเฉียน แต่นั่นไม่ได้หมายความว่าเขาจะชอบคนผู้นี้!เสี่ยวเสวียนฉีทำสัญญาณมือให้เยว่เมอทันทีเยว่เมอเข้าใจ รีบถอยกลับไปฝ่ายเสี่ยวเย่ยังไม่ทันเดินเข้าไปในอุทยานหลวง ก็ถูกคนเข้ามาขวาง“องค์ชาย ที่วังหนานเฉวี่ยเกิดเรื่องแล้วพ่ะย่ะค่ะ!”อะไรกัน? ทันทีอย่างนี้
