น้อยก็เป็นฟูเหริน นี่ก็คือสิ่งที่เขาสัญญากับเสินจื่ออี้อย่างไรก็ตาม แม้จะเป็นเพียงฟูเหริน เขาก็จะไม่แต่งชายาเอกตลอดชีวิตเขาจะไม่ทำให้เธอต้องรู้สึกน้อยใจ“ก่อนพิธีแต่งงาน เจ้าคอยดูแลเธอให้ดี หากมีอะไรผิดพลาดแม้แต่น้อย ข้าจะเอาเรื่องเจ้า!” เสี่ยวเย่พูดกับเสี่ยวเถาเสียงเข้มเสี่ยวเถารีบรับคำหยุดชั่วครู่ เสี่ยวเย่มองห้องด้านหลัง แล้วพูดอีก “ช่วงหลายวันนี้ ให้ระวังหน่อย”ดวงตาของเสี่ยวเถาวาบขึ้น เข้าใจความหมายทันทีแม้องค์ชายสี่จะอดทนต่อการ ‘ทรยศ’ เหล่านั้นของเสินจื่ออี้ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเขาจะทนให้สิ่งเหล่านี้เกิดขึ้นต่อไป!“เข้าใจแล้วค่ะ บ่าวเข้าใจ”เสี่ยวเถาเพิ่งจากไปไม่นาน ก็มีองครักษ์คนสนิทเข้ามาข้างหน้า “องค์ชายสี่ การหายตัวไปของคนตระกูลเซินคนนั้น ต้องเกี่ยวข้องกับหญิงผู้นี้แน่นอน!”เมื่อพูดถึงเรื่องนี้ สีหน้าของเสี่ยวเย่ก็มืดลงในทันที