ผู้หญิงเท่านั้น!เสี่ยวเย่เห็นเธอก้มหน้าลงไม่พูดอะไร เข้าใจว่าเธอคงอายอยู่อาจเป็นเพราะได้พักผ่อนมาดี ผิวของเสินจื่ออี้ก็ไม่ได้หยาบกร้านเหลืองซีดเหมือนก่อนหน้า ภายใต้แสงเทียนอันสลัว ดูมีประกายใสวาวในชั่วขณะนั้น เขารู้สึกว่าความงามอันเย็นชาของเธอมีเสน่ห์ความเป็นหญิงเพิ่มขึ้นหลายส่วนไม่รู้ว่าเสี่ยวเย่มองผิดไปหรือไม่ เสินจื่ออี้ที่เขาพบในวันนี้ นอกจากจะมีเสน่ห์แบบผู้หญิงแล้ว ร่างกายของเธอยังแผ่กลิ่นอายชวนหลงใหลออกมาด้วยโดยเฉพาะเมื่อเส้นผมข้างหูของเธอปลิวไหวตามสายลม ขับเส้นโค้งของคางที่เรียวงามของเธอ ในวินาทีที่ขนตาของเธอสั่นไหว เสี่ยวเย่แทบรู้สึกว่าตัวเองหายใจไม่ออกเขาหายใจติดขัด ยื่นมือไปเกี่ยวปอยผมดำที่ตกลงมาของเธอ ปลายนิ้วหยาบกร้านของเขาสัมผัสติดกับติ่งหูอันนุ่มละเอียดของเธอ แล้วชะงักการเคลื่อนไหวชั่วขณะนั้น ท้องน้อยของเสี่ยวเย่ราวกับมีไฟร้อนแรงลุกโหมขึ้นมาอย่างกะทันหันตึงเครียดเป็นระลอก… แม้แต่สายตาที่มองเสินจื่ออี้ก็ค่อยๆ เปลี่ยนเป็นมองอย่างหมกมุ่นลุ่มหลงเสินจื่ออี้อยู่ใกล้เขาขนาดนี้ จะไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงของชายที่อยู่ใต้ร่างได้อย่างไรรวมถึงการที่เสี่ยวเย่ค่อยๆ โน้มตัวเข้ามาใกล้เธอ พยายามจะกดเธอลงบนเก้าอี้…ในสมองของเสินจื่ออี้พลันมีเสียงดังสนั่น ไม่รู้ว่าทำไม เมื่อเผชิญหน้ากับเสี่ยวเย่กลับทำให้เธอรู้สึกกระวนกระวายในใจมากกว่าการเผชิญหน้ากับเสี่ยวเสวียนฉีไม่ใช่หัวใจที่เต้นแรงเ
