ำพูดของเสินจั้นก็ไม่อยากเชื่อ: “พี่ชาย หนูรู้มาตลอด พี่ยังคงเชื่อนาง! ไม่ว่านางจะทำอะไรกับตระกูลเซิน พี่ก็ยังคงยืนอยู่ข้างนาง!”“ลิ่งเอ๋อร์ ฟังพี่นะ พี่ไม่ได้หมายความแบบนั้น พี่แค่รู้สึกว่า สถานการณ์ของนางตอนนี้ ไม่เหมือนกับคนที่เข้าร่วมกับเทียนเจียควรจะได้รับ…”“หึ นางตกอยู่ในสภาพแบบนี้ ก็เพราะเทียนเจียไม่ได้โง่ ไม่ถูกนางหลอกเล่นงานได้ง่ายๆ และการที่นางมีสภาพเหมือนหนูที่ใครเห็นก็รังเกียจในตอนนี้ ก็เพราะนางสมควรได้รับแบบนี้!!”“ลิ่งเอ๋อร์ หุบปาก ข้าไม่อนุญาตให้เจ้าพูดแบบนี้!” เสินจั้นโกรธขึ้นมาทันที ตะคอกด้วยสีหน้าเย็นชา!เสินลิ่งเอ๋อร์ที่ถูกเสินจั้นตะคอกกะทันหันต่างตกใจ เธอจ้องตาเบิกกว้าง มองคนตรงหน้าด้วยความไม่อยากเชื่อเสินลิ่งเอ๋อร์ไม่อยากเชื่อว่า พี่ชายกลับโกรธเธอเพื่อคนทรยศอย่างเสินจื่ออี้!ตั้งแต่ก่อนจนถึงตอนนี้ พี่ชายมักรักเสินจื่ออี้มากที่สุด แม้แต่ตอนนี้ก็ไม่เว้น!เสินจั้นรู้สึกตัว สีหน้าเปลี่ยนอีกครั้งแม้แต่เขาเองก็แปลกใจกับปฏิกิริยาของตัวเองเมื่อครู่“ลิ่งเอ๋อร์ ไม่ใช่แบบนั้น ฟังพี่ก่อน…”เสินลิ่งเอ๋อร์เช็ดน้ำตาที่มุมตา สะบัดมือเสินจั้นทิ้ง!“อย่าแตะตัวหนู! ในเมื่อพี่เชื่อนาง พี่ก็ไปหาเสินจื่ออี้เถอะ เรื่องแก้แค้นให้ครอบครัว หนูทำเองได้!”เธอวิ่งร้องไห้ออกไปอะไรนะ?เสินจั้นกลัวว่าเสินลิ่งเอ๋อร์จะทำเรื่องผิด คิดจะวิ่งตามไป!แต่ตอนนี้ยามดึกของจวนองค์ชายสี่กำลังเดินผ่านมาทางด้านหน้า เข
