เสินจื่ออี้หันไปมองเสี่ยวเถาที่กำ ลังจัดผ้าห่มเปียกบนเตียงในห้อง สายตาของนาง เริ่มเปลี่ยนไปทีละน้อย
ทำ ไมเสี่ยวเย่ถึงทำ แบบนี้?ทำ ไมถึงให้นางกำ นัลที่มีวรยุทธ์มาติดตามนางอย่าง ใกล้ชิด?
เป็นการติดตามเพื่อปกป้องโดยแท้จริง หรือว่าเพื่อสอดแนม?นี่ไม่เหมือนเสี่ยวเย่ที่นางรู้จัก
อกของเสินจื่ออี้ที่ถูกฝันร้ายรุมเร้าจนหายใจไม่ออกอยู่แล้ว ตอนนี้รู้สึกเหมือนมี ก้อนหินใหญ่ทับอยู่ หนักอึ้ง
แต่ตอนนี้นางอยากจะรู้อีกเรื่องหนึ่งมากกว่า
เมื่อตอนกลางวัน ตอนที่บังเอิญเจอคุณป้าชิงไต้ในวัง ปฏิกิริยารุนแรงของนางใน ตอนนั้น และคำ พูดที่เสินจื่ออี้ไม่เข้าใจเหล่านั้น ยังวนเวียนอยู่ในความคิดของนาง
ไม่อาจสลัดออกไปได้
เสินจื่ออี้เงยหน้ามองไปทางวังหลวง ขมวดคิ้วเล็กน้อย แสงไฟในวังหลวงคืนนี้ ดูเหมือนจะสว่างไสวกว่าที่เคย
แสงสว่างเช่นนี้หากเป็นที่ทั่วไป อาจจะไม่มีอะไร ไม่มีใครสังเกตด้วยซ้ำ แต่กลับ ปรากฏในเทียนเจียยามดึก มันทำ ให้คนรู้สึกหนาวสันหลังเท่านั้น!
ในวังเกิดเรื่องใหญ่จริงๆ หรือ?
เสินจื่ออี้ควบคุมตัวเองไม่ได้ ยกเท้าคิดจะก้าวออกไป แต่พอเคลื่อนไหวได้ นางก็มองไปที่เงาคนข้างหลังอย่างระแวดระวัง ครุ่นคิดครู่หนึ่ง เสินจื่ออี้เดินออกจากประตูห้อง มาที่บ่อน้ำ ข้างนอก
เสี่ยวเถาในห้อง ดูเหมือนจะกำ ลังจัดการรอยเปียกบนผ้าห่ม แต่ความจริงหูของ นางคอยฟังการเคลื่อนไหวของเสินจื่ออี้ตลอดเวลา
