สินจื่ออี้ถูกกล่าวหา จูหยูก็ไม่มีท่าทีจะช่วยเหลือเลย ทำเหมือนเรื่องไม่เกี่ยวกับตัวเองเสินจื่ออี้ก็ไม่ได้หวังให้เธอช่วย พวกนี้ไม่เติมไฟก็ดีแล้วเธอพูดอย่างสงบ “ขอคุณป้าชิงไต้ช่วยนำคำพูดของข้ากลับไปบอกฮองเฮาด้วยบอกว่า สิ่งที่นางคิด ก็คือสิ่งที่ข้าปรารถนาในใจเช่นกัน”คุณป้าชิงไต้หายใจไม่ทั่วท้อง!ในสายตาของนาง เสินจื่ออี้ไม่ได้ส่งข้อความ แต่กำลังท้าทาย ตอนนี้หล่อนพึงพอใจแล้ว ทำร้ายองค์รัชทายาทเสร็จ ยังถอนตัวไปหาคนใหม่อีก!ดาวโรคภัยนี่มันช่างเป็นเสนียดจริงๆ!ชิงไต้ไม่มีเวลามาคุยกับเสินจื่ออี้มากนัก นึกถึงสภาพความวุ่นวายที่ตำหนักบูรพาขณะนี้ นางจึงแค่นหนักๆ แล้วทิ้งคำพูดไว้ก่อนจากไป “จำคำพูดของคุณไว้ ต่อไปอย่าปรากฏตัวต่อหน้าองค์รัชทายาทของพวกเราอีก! คุณกับองค์รัชทายาทของพวกเรา นับตั้งแต่วันที่องค์รัชทายาทกลับวังนั้น ก็ไม่มีความเกี่ยวข้องใดๆ อีกต่อไปแล้ว! หวังว่าคุณจะเข้าใจ!”เหตุการณ์ไม่สู้น่าพึงใจจบลงอย่างรวดเร็วเผชิญกับความโกรธที่ไร้สาเหตุของคุณป้าชิงไต้ เสินจื่ออี้ก็ตอบโต้อย่างเยือกเย็นอย่างไรก็ตาม เมื่อออกจากทางเดินในวัง เสินจื่ออี้ก็หันหน้าไปมองคณะของคุณป้าชิงไต้ที่รีบร้อนจากไป พร้อมขมวดคิ้วเล็กน้อยคุณป้าชิงไต้ไม่ใช่คนที่จะใจร้อนเช่นนี้รีบร้อนขนาดนี้ ฮองเฮายวนเป็นอะไรหรือ?จู่ๆ ก็นึกถึงคำเตือนของคุณป้าชิงไต้เมื่อครู่ เสินจื่ออี้อดไม่ได้ที่จะยกมุมปากยิ้มเยาะใช่แล้ว มันเกี่ยวอะไรกับเธอล่ะ…ใน
