ที่เจ้าคิดเขาเบือนหน้ามองหญิงสาวข้างกาย รู้ว่าเธอไม่อยากจะพูดออกมาในตอนนี้ ในดวงตาของเขาวาบผ่านความหม่นหมองและความผิดหวัง รวมถึงบางอย่างที่ซ่อนอยู่ลึกที่สุด ลึกยิ่งกว่านั้นที่กำลังปั่นป่วนอยู่ภายในหากเป็นเมื่อก่อน เสี่ยวเย่คงไม่บังคับให้เธอทำในสิ่งที่เธอไม่เต็มใจ แต่วันนี้…เสี่ยวเย่มุมปากยกยิ้ม มือที่โอบเอวบางของเสินจื่ออี้เปลี่ยนทิศทาง จับมือข้างที่เสี่ยวเสวียนฉีเพิ่งคว้าเสินจื่ออี้ไว้เมื่อครู่ น้ำเสียงสงบนิ่ง แต่แฝงไว้ด้วยคลื่นใต้น้ำที่กำลังเคลื่อนไหว!“คราวก่อนเพิ่งพูดถึงงานแต่งขององค์รัชทายาทกับคุณหนูเวย ตอนนี้พอดีจะได้มีเรื่องมงคลซ้อนมงคลอีก”มงคลซ้อนมงคล! มงคลซ้อนมงคลอะไรกัน!เสี่ยวเสวียนฉีจ้องหญิงสาวที่ไม่ยอมมองเขาด้วยม่านตาเข้ม!ราวกับอยากจะค้นหาคำตอบจากตัวเธอให้ได้!คำพูดของเสี่ยวเย่ เขาไม่เชื่อแม้แต่นิดเดียว!เขาเชื่อแต่คำพูดของเธอเท่านั้น!อย่างไรก็ตาม ไม่ว่าสายตาของเสี่ยวเสวียนฉีจะสั่นไหวและเร่าร้อนเพียงใด แทบจะจ้องเสินจื่ออี้จนทะลุเป็นรู!เสินจื่ออี้กลับไม่พูดอะไรสักคำ ทั้งยังไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นมองนางไม่ได้บอกหรือว่าจะรอเขา?นางไม่ได้สัญญากับเขาหรือ!ดังนั้น นางทิ้งเขาอีกครั้งใช่หรือไม่?เหมือนเมื่อตอนที่เขารอนางอยู่นอกเมืองสามวันสามคืน แต่นางก็ไม่มาเช่นกันเอาเขามาหลอกเล่นและทิ้งขว้างเหมือนเขาเป็นคนโง่!!เสี่ยวเสวียนฉีพลันครางเบาๆ ใบหน้ายิ่งซีดลงไปอีก!เสี่ยวเย่ก็ไม่อยากพูดให้มา
