กความเกินไป จึงยกแขนเสื้อของเสินจื่ออี้ขึ้น ค่อยๆ จัดให้ ทันใดนั้นกำไลหยกคู่ที่กำลังทิ่มแทงใจเสี่ยวเสวียนฉีก็ปรากฏเด่นชัดต่อสายตาของเขา!ร่างของเขาสะท้านอย่างรุนแรงอีกครั้ง!แต่เขาทรงตัวได้อย่างรวดเร็ว ครั้งนี้แม้แต่เสี่ยวเย่ก็ไม่ทันสังเกตเห็นความผิดปกติของเขากำไลหยก… เป็นกำไลคู่นี้!เรื่องในวังหลวง เสี่ยวเสวียนฉีไม่ได้รู้ทั้งหมด แต่ก็รู้เจ็ดแปดส่วนยิ่งไปกว่านั้น เป็นเรื่องเกี่ยวกับคู่ปรับของเขาเอง!อีกอย่าง เรื่องที่พระสนมเอกซวี่มีกำไลหยกคู่ที่สืบทอดมาเตรียมไว้ให้ลูกสะใภ้ในอนาคต ก็ลือกันไปทั่วทั้งฮูกงแล้ว เสี่ยวเสวียนฉีไม่อยากรู้ก็ยังยาก!หลังจากความเงียบชั่วขณะ เสี่ยวเสวียนฉีมองไปที่เสินจื่ออี้อีกครั้ง เสียงของเขาพยายามสะกดกลั้นความโกรธ ยังคงพยายามให้สงบ กัดฟันกรามถามเบาๆ “เจ้าชอบอันนี้หรือ?”เขาจ้องเธอด้วยดวงตาแดงก่ำ ขณะที่พยายามกดข่มอารมณ์ตัวเอง ริมฝีปากก็สั่นระริกเบาๆ“ได้ เมื่อกลับไปแล้ว ข้าจะไปหาอันที่ดีที่สุดในโลกให้เจ้า อย่าใช้อันนี้เลย ได้หรือไม่…”“องค์ชาย” ครั้งนี้ คนที่ขัดจังหวะเสี่ยวเสวียนฉีกลับเป็นเสินจื่ออี้ที่ไม่ได้พูดอะไรมาตลอดและสิ่งที่นางตัดบทไม่ใช่แค่คำพูดที่ยังพูดไม่จบของเขา แต่ยังรวมถึงอนาคตที่ไม่เคยเริ่มต้นระหว่างพวกเขาทั้งสอง ตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน เป็นอนาคตที่ไร้จุดสิ้นสุด!พวกเขาจะไม่มีอนาคตร่วมกันเสินจื่ออี้ในที่สุดก็เงยหน้าขึ้น ดวงตาของนางก็แดงเรื่อเล็กน้อย แต
