ำสั่งที่ท่านให้ข้าเตรียมมาก่อนหน้านี้…”เสียงของเขาค่อยๆ เบาลง เพราะเยว่เมอสังเกตเห็นว่ามีบางอย่างผิดปกติสีหน้าขององค์รัชทายาทไม่ดีเอามากๆ ดวงตาทั้งสองก็แดงก่ำ!นี่มัน เเป็นอะไรไป?“เอาไป เอาของนั่น เอาไป!” เขายืนโซเซเกาะต้นไม้ข้างๆ แล้วตะโกนเสียงต่ำ!หา?เยว่เมอตกใจมาก: “องค์ชาย ท่านบ้าไปแล้วหรือ? นั่นคือสิ่งที่ท่านใช้… ของมีค่ามากแลกมานะ!”เมื่อคืนองค์ชายไม่ได้ลังเลแม้แต่น้อย ใช้ของล้ำค่านั่นแลกพระคำสั่งฉบับหนึ่งมา!ทำไมจู่ๆ ถึงไม่เอาแล้ว?หรือว่า…เยว่เมอมองไปที่วังหนานเฉวี่ยของพระสนมเอกซวี่ ในใจพอจะเดาผลลัพธ์ที่ไม่ดีออกแล้ว“องค์ชาย อาจจะมีความเข้าใจผิดอะไรหรือเปล่า? ข้าจะไปถามคุณหนูใหญ่ดู!”สองคนนี้ไม่เคยพูดให้ชัดเจนสักที!จะพูดให้ชัดเจนอย่างไรอีก? นางเลือกเสี่ยวเย่แล้ว แถมยังตอบตกลงกับเขาก่อน!น่าขัน เขาเสี่ยวเสวียนฉีไม่มีหญิงคนนี้แล้วจะมีชีวิตอยู่ไม่ได้หรือ!เป็นไปไม่ได้!“กลับมา! ข้าไม่ให้กลับ… อึก!”ตุ้บ!เยว่เมอหันกลับมา สีหน้าเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง!“องค์ชาย!!”ในเวลาเดียวกัน ที่วังหนานเฉวี่ยเสินจื่ออี้ที่เพิ่งตามเสี่ยวเย่เข้ามา ไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น อยู่ๆ หน้าอกก็แน่นเจ็บอย่างรุนแรง!ราวกับหายใจไม่ออกไปชั่วขณะ!เสี่ยวเย่เอียงหน้ามองนาง: “เป็นอะไรไป?”เขาดูเป็นห่วงมาก“ไม่สบายหรือเปล่า ให้ข้าไปตามหมอหลวงมาดูไหม?”เสินจื่ออี้ส่ายหน้า“ไม่ต้องหรอกองค์ชายสี่”“อืม ถ้าไม่สบายก็บอกนะ” เสี่ยวเย่ยิ้มอย่าง
