พราะหลังจากนี้ ก็คงไม่มีโอกาสอีกแล้วจูบของเขามาอย่างไม่มีปี่มีขลุ่ย ไล่ลงมาเรื่อยๆ ก่อนจะมาถึงลำคอของเธอมือใหญ่ที่มีหนังด้านลื่นเข้าไปในเสื้อของเธอ ด้วยความชำนาญ ปลุกเร้าให้เสินจื่ออี้รู้สึกร้อนไปทั้งตัวเขาช่างรู้วิธีเหลือเกินเสินจื่ออี้รู้สึกร้อนผ่าวที่ใบหู ร่างกายก็พลอยร้อนระอุไปด้วยผู้ชายบ้า นี่มันตำหนักของพระสนมเอกซวี่นะ!แค่ประตูกั้นเดียว เสี่ยวเย่กับพระสนมเอกซวี่กำลังอยู่ข้างใน!ก่อนหน้านี้เธอคิดว่าเขาแค่ไม่สนใจว่านี่คือที่ไหน แต่ตอนนี้เธอเข้าใจแล้ว เขาตั้งใจทำแบบนี้ต่อหน้าตำหนักของคนอื่น! แค่หาความตื่นเต้น!คนบ้า เป็นคนกล้าบ้าบิ่นที่บ้าจริงๆ!สายลมเย็นในสวนพัดผ่านต้นคอขาวเนียนที่เผยออกมาของเสินจื่ออี้ทำให้เธอได้สติขึ้นมาบ้าง!เสินจื่ออี้รีบผลักเสี่ยวเสวียนฉีออก ดึงเสื้อผ้าที่หลุดลุ่ยกลับมา แล้วหันหน้าหนี:“องค์รัชทายาท ท่านล่วงเกินแล้ว”ดวงตาของเสี่ยวเสวียนฉีเลื่อนลอย ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยความไม่พอใจและความไม่สมหวังหลังจากถูกเสินจื่ออี้ปฏิเสธ เขาขมวดคิ้ว แต่ไม่ได้โกรธ ดวงตาที่เต็มไปด้วยความเป็นเจ้าของลึกลงไม่ได้คิดมากถึงความหมายของคำว่า “ล่วงเกิน” ที่เสินจื่ออี้พูดเขาคิดว่าเธอแค่ไม่ชอบที่นี่ดีแล้ว เขาก็ไม่ชอบเหมือนกัน“ไป เราไปหาที่อื่นกัน”“พอดีเลย ข้าก็มีเรื่องหนึ่ง จะได้บอกเจ้าเสียเลย”เขาพูดอย่างสบายๆ ราวกับมันเป็นเพียงเรื่องเล็กๆ ธรรมดาทันทีที่เสี่ยวเสวียนฉีจับมือเสินจื่ออี้ หมาย
