็กทารกในผ้าอ้อมเท่านั้น!ช่างยากที่จะจินตนาการว่า ตลอดเวลาหลายปีที่ผ่านมา เขาอยู่รอดมาได้อย่างไร!ในที่ที่คนอื่นมองไม่เห็น เขาต้องผ่านความยากลำบากมากแค่ไหนและต้องผ่านความทุกข์ทรมานมากมายเพียงใด ถูกหลอกลวงจากคนมากมายแค่ไหน จนทำให้เขามีนิสัยเย็นชา ห่างเหิน และไม่ไว้ใจใครในตอนนี้พูดไปแล้ว ก็เป็นความผิดของนางเอง ถ้าวันนั้นนางไม่ได้จากไป บางทีรัชทายาทของนางอาจจะไม่ถูกลักพาตัวไปก็ได้!นึกถึงตรงนี้ สายตาของฮองเฮายวนก็เย็นชาลงไปอีก!นางเอียงหน้าพูดกับชิงไต้ “คนที่วังจงชุ่ยนั่น วันนี้ส่งยาไปให้แล้วหรือยัง”วังจงชุ่ยเป็น ‘เขตหวงห้าม’ ของวังหลวง! เฉินเจายีที่อาศัยอยู่ในนั้น เป็นคนที่ไม่มีใครกล้าพูดถึงต่อหน้าฮองเฮายวน!เพราะการหายตัวไปของรัชทายาทในอดีตนั้น เป็นเรื่องที่เฉินเจายีจากวังจงชุ่ยวางแผนเอง!หลังจากพบรัชทายาทแล้ว ฮองเฮายวนไม่ได้เอาชีวิตของเฉินเจายี การตายนั้นง่ายเกินไป มีแต่การมีชีวิตอยู่เท่านั้นที่เป็นการทรมาน! นางไม่ได้ลดตำแหน่งของเฉินเจายี ยังคงให้นางอาศัยอยู่ในวังจงชุ่ยแต่นางได้ประหารบรรดาบ่าวไพร่ทั้งหมดของเฉินเจายีต่อหน้าต่อตา และวันแล้ววันเล่า นางให้คนป้อนยาพิษให้เฉินเจายี และรอจนกระทั่งเฉินเจายีใกล้จะตายแล้วค่อยป้อนยาแก้พิษครึ่งเดียว ไม่ได้แก้พิษทั้งหมด แต่ก็พอให้นางมีชีวิตอยู่ได้! จากนั้นก็วนเวียนอีกครั้ง เพื่อให้นางมีชีวิตอยู่ในความหวาดกลัวที่จะไม่มีวันตายไปตลอดกาล!“ฮองเฮา ส่งไปแล้ว
