เพคะ ได้ยินว่า เฉินเจายีสองวันนี้วิ่งชนกำแพงอีกแล้ว”“ก็ให้นางชนไป ชนแล้วก็ช่วยชีวิตนางกลับมาก็พอ”อยากตาย แต่ไม่ใช่เรื่องง่าย!ชิงไต้มองฮองเฮายวน แล้วก็ไม่พูดอะไรอีกฮองเฮายวนมองไปที่ห้องด้านใน แล้วก็เริ่มถอนหายใจอีกแล้ว!“เจ้าว่าชีเอ๋อร์คนนี้ ทำไมถึงได้ทำให้มารดาของเขาโกรธได้ขนาดนี้ โอ้ย น่าโมโหจริงๆ!”“ฮองเฮา…” คุณป้าชิงไต้ก็ถอนหายใจยาวในใจก็กำลังถอนใจอยู่เช่นกัน สวรรค์ช่างทรมานฮองเฮาของพวกเขาเหลือเกินในตอนนี้ หมอหลวงหลินผู้เฒ่าเดินออกมาจากด้านใน มือทั้งสองข้างเต็มไปด้วยเลือดสีแดงสดฮองเฮายวนรีบเดินเข้าไปหา “หมอหลวงหลิน เป็นอย่างไรบ้าง?”“ฮองเฮาวางใจเถิด บาดแผลขององค์รัชทายาทได้รับการรักษาเรียบร้อยแล้ว”ฮองเฮายวนจะวางใจได้อย่างไรกัน?เมื่อคืนอยู่ๆ ก็มีข่าวส่งมาว่า ที่วังเฉิงเฉียนเกิดเรื่องขึ้นบอกว่ารัชทายาทมาหาฮ่องเต้ฉงหมิงอย่างกะทันหัน และทั้งสองคนถึงกับทะเลาะกันอย่างรุนแรงฮองเฮายวนเดิมทีมาเพื่อมาห้ามปราม แต่พอมาถึงที่นี่จึงได้รู้ว่า ที่แท้เสี่ยวเสวียนฉีประสบเหตุที่นี่ขันทีที่ไม่รู้ความจริง เห็นพื้นเต็มไปด้วยเลือด ก็คิดว่าถูกมือสังหารบุกเข้ามา ด้วยเหตุนี้ เสี่ยวเย่ที่คิดว่าเมื่อคืนในวังมีเรื่องวุ่นวาย จึงรีบเข้าวังตั้งแต่เช้าตรู่วันนี้“ทำไมองค์รัชทายาทถึงได้มีบาดแผล?” ฮ่องเต้ฉงหมิงเดินออกมาจากด้านข้างเมื่อคืนไม่ใช่แค่เสี่ยวเสวียนฉีที่เกิดเรื่อง แต่ยังมีฮ่องเต้ฉงหมิงที่โกรธจนเป็นลมไปเพราะ
