จ้า”ในขณะที่ทั้งสองพูดคุยกันอยู่นั้น องค์ชายสามแห่งตงตันที่ทุกคนรอมานานก็มาถึงนี่เป็นครั้งแรกที่เสินจื่ออี้เห็นบุรุษหล่อเหลาอันดับหนึ่งแห่งตงตันที่มีชื่อเสียงผู้นี้องค์ชายสามแห่งตงตัน แซ่ทั่วปา ชื่อเอี้ยนทั่วปาเอี้ยนผู้นี้หน้าตางดงามจริงๆ สันจมูกตรงโด่ง คิ้วโก่งสูง ดวงตาลึกลับน่าค้นหา ผิวขาวเนียน โครงหน้าชัดเจนงดงาม เมื่อหางตายกขึ้น ยังมีเสน่ห์เย้ายวนยิ่งกว่าสตรีและคนที่งดงามตรึงใจเช่นนี้ ยังสวมชุดแพรบางสีแดงสว่างที่ทำให้คนจินตนาการไปต่างๆ นานา เชือกผูกเสื้อก็ผูกอย่างหลวมๆ เผยให้เห็นผิวขาวบนหน้าอกอย่างพร่าเลือนกระดิ่งที่ห้อยที่เอวส่งเสียงดังเป็นระยะตามจังหวะก้าวเดินของเขาแม้เขาจะงดงามแต่ทุกการเคลื่องไหวกลับแฝงไว้ด้วยความเป็นชาย ได้เสน่ห์แต่ไม่ออกแนวสาวเท้าแต่อย่างใดเสินจื่ออี้เพิ่งเคยเห็นบุรุษที่งดงามยิ่งกว่าสตรีเป็นครั้งแรก แต่นางก็เพียงแค่มองดูแวบหนึ่งก่อนจะรีบเบนสายตาไปท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงและเสียงหายใจเฮือก ทั่วปาเอี้ยนจิบชาอย่างไม่เร่งรีบจัดชายแขนเสื้อผ้าแพร แล้วให้ทาสรับใช้ประคองขึ้นเสลี่ยงที่เตรียมไว้เนื่องจากเมื่อวานนั่งรถม้า องค์ชายสามแห่งตงตันบ่นว่าสะเทือนจนก้นเจ็บ วันนี้จึงเปลี่ยนมานั่งเสลี่ยงที่นุ่มสบายกว่าไม่รู้ทำไม เสินจื่ออี้รู้สึกว่าสายตาของทั่วปาเอี้ยนเหมือนมองมาที่นางเป็นระยะเมื่อนางเงยหน้าขึ้น ทั่วปาเอี้ยนก็เข้าเสลี่ยงไปแล้วแปลก เป็นความรู้สึกของนางผิดไปหรือ?ไม่
