ละขอคนจากวังหลวงไปประจำที่จวน ก็แพร่สะพัดไปทั่ววังอย่างรวดเร็วไม่รู้ว่าเสี่ยวเย่จัดการอย่างไร หรือไปโน้มน้าวพระสนมเอกซวี่อย่างไร แต่รายชื่อนางกำนัลที่จะไปอยู่จริงๆ แล้วมีชื่อของนางอยู่ด้วยเสินจื่ออี้ไม่อยากเกี่ยวพันเสี่ยวเย่อีก แต่หลายเรื่องไม่ใช่สิ่งที่นางจะควบคุมได้อีกอย่าง หากได้ออกจากวัง ก็ช่วยให้นางสืบเรื่องของตระกูลเซินได้มากทีเดียวคิดว่าเป็นเพียงช่วงที่ทูตมาเท่านั้น เมื่อเรื่องจบก็จะได้กลับเข้าวัง เสินจื่ออี้จึงตอบรับไปแต่พระสนมไท่เจาอี๋ดูแลนางมานาน แม้จะเกิดความขัดแย้ง เสินจื่ออี้ก็ไม่อาจเนรคุณ ก่อนออกจากวัง นางเขียนจดหมายฉบับหนึ่ง เตรียมส่งให้พระสนมไท่เจาอี๋เนื่องจากพระสนมไท่เจาอี๋ไม่อยากพบนาง เสินจื่ออี้จึงไม่ได้มอบจดหมายนี้ให้กับมือของพระสนมโดยตรง นางรู้ว่ายวี่เถาจะไม่ช่วย จึงมอบให้กับแม่นมคนสนิทขององค์หญิงแปดนางกำนัลที่ถูกส่งไปจวนองค์ชายสี่ต้องไปรายงานตัวที่กรมนางกำนัลก่อน เสินจื่ออี้จึงฝากจดหมายไว้แล้วออกจากวังหลีเยว่ล่วงหน้าคนในวังหลีเยว่ รู้เพียงว่าจะมีนางกำนัลไปอยู่ที่จวนองค์ชายสี่ชั่วคราว แต่ไม่มีใครคิดว่าเป็นเสินจื่ออี้ ทุกคนเห็นนางไม่อยู่ในวังหลีเยว่ ต่างคิดว่านางหนีไปเกียจคร้านเท่านั้น“แม่นม ท่านถืออะไรอยู่?”ยวี่เถาเดินออกมาพอดี เห็นจดหมายในมือแม่นมแม่นมรู้ว่ายวี่เถามีอคติต่อเสินจื่ออี้ จึงลังเลครู่หนึ่ง ก่อนจะบอกว่านี่คือจดหมายที่เสินจื่ออี้ให้นำไปถวายพระสนมไท่
