“องค์รัชทายาทลองคิดดูสิคะ หากคุณหนูใหญ่ดื่มยาคุมกำเนิดชนิดน้ำอยู่เสมอด้วยนิสัยของนาง คงระมัดระวังเป็นอย่างยิ่ง แล้วถ้วยยานั้นจะมาปรากฏตรงหน้าองค์รัชทายาทได้อย่างไรกัน” เยว่เมอรู้ว่าเรื่องเหล่านี้ องค์รัชทายาทย่อมคิดออกเองได้ แต่ตอนนี้พระองค์โกรธเกินไป จึงไม่ได้คิดถึงตรงนั้นหลายครั้งก็เป็นเช่นนี้ คนที่มองจากภายนอกมักมองเห็นชัดกว่าแววตาอำมหิตของเสี่ยวเสวียนฉีที่แดงก่ำ ค่อยๆ กลับมาเป็นปกติตามคำพูดของเยว่เมอแต่ก็เพียงชั่วขณะนั้น จากนั้นไม่นานพระองค์ก็หัวเราะเย็นชาออกมาอีกถึงจะมีพิรุธ แต่การที่นางไม่ได้ตั้งครรภ์ก็เป็นความจริงแม้จะโกรธ แต่เมื่อใจเย็นลงแล้ว พระองค์ก็ยังสั่งว่า “ไปสืบมาว่า ถ้วยยานี้ปรากฏขึ้นที่วังหลีเยว่ได้อย่างไร”เยว่เมอรู้สึกโล่งใจ รีบรับคำทันที“พ่ะย่ะค่ะ”แต่ก่อนที่เสี่ยวเสวียนฉีจะได้สืบเรื่องนี้ให้กระจ่าง ฮองเฮายวนก็ส่งคนมาเชิญพระองค์ให้ไปที่วังคุนอวี่ที่แท้ วันนี้คุณหนูเวยถูกฮองเฮาเชิญเข้าวังอีกแล้วเสี่ยวเสวียนฉีขมวดคิ้วแน่น ปกติแม้เวลาที่พระองค์อารมณ์ดีก็ยังไม่อยากไปพบหน้าฮองเฮา วันนี้ที่อารมณ์ไม่ดี ยิ่งไม่อยากไปเจอเลยพระองค์จึงบอกคนที่มาส่งพระราชโองการว่าไม่ว่าง แล้วเปลี่ยนเสื้อผ้าเป็นชุดทหาร เตรียมม้าออกจากวังไปยังค่ายทหารแต่เมื่อออกจากวัง บนเส้นทางนอกวัง มีรถม้าคันหนึ่งกั้นขวางอยู่เบื้องหน้าขบวนของเสี่ยวเสวียนฉีในวังหลวงและนอกวัง ยังไม่เคยมีใครกล้าขวางทางองค์รัชทาย
