มีเพิ่มมาหนึ่งอย่าง?ชามสุดท้ายนั่น ไม่ใช่ของที่เขาส่งมาในห้อง ดวงตาเย็นชาของเสี่ยวเสวียนฉีเริ่มหรี่ลง…“มาที่นี่”อีกด้านหนึ่ง เสินจื่ออี้มาถึงตำหนักใหญ่ของวังหลีเยว่แต่พอมาถึงกลับไม่เห็นพระสนมไท่เจาอี๋ เสินจื่ออี้สังเกตเห็นความเปลี่ยนแปลงในดวงตาของตัวเอง เธอมองยวี่เถาที่ยืนขวางหน้าอยู่ และถอนหายใจเงียบๆ ในใจเธอได้ยินเสียงแค่นจมูกของยวี่เถาที่พูดว่า: “เจายีไม่ได้เรียกหาเธอ ฉันต่างหากที่เรียกเธอ! บอกมาสิ เธอทำอะไรกับองค์หญิงกันแน่ นับตั้งแต่เมื่อวานที่เธอพาองค์หญิงออกไป องค์หญิงก็ไม่ยอมกินอะไร และไม่ยอมพูดอะไรเลย ถ้าเธอยอมรับว่าเป็นการกระทำของเธอ ฉันจะไม่บอกเจายี”เสินจื่ออี้กลับมาช้าเมื่อคืน เพราะโดนฝนเปียก ทำให้เธอมีไข้ พอกลับมาก็หมดสติหลับไป พอตื่นมาตอนเช้า เธอถึงได้รู้ว่าองค์หญิงแปดกลับมาแล้วเมื่อวานเธอยังไม่ทันได้ไปดูว่าองค์หญิงเป็นอย่างไรบ้าง ยวี่เถาก็มาหาเสียก่อน“ยวี่เถา ไม่ว่าเธอจะเชื่อหรือไม่ก็ตาม เธอกำลังโกรธผิดคน องค์หญิงอยู่ที่ไหนร่างกายมีอะไรผิดปกติหรือไม่? ฉันจะไปดูเธอ”“ตอบฉันก่อน เธอทำอะไรกับองค์หญิง พูดมาเร็ว!” ยวี่เถาขวางทางเธอไว้ “ถ้าเธอไม่พูด แสดงว่าเธอมีความลับในใจ!”เสินจื่ออี้ไม่มีเวลามาเถียงกับยวี่เถา ทำไมรองเท้าข้างหนึ่งขององค์หญิงแปดถึงปรากฏอยู่ที่ข้างบ่อเก่าได้องค์หญิงแปดอาจจะรู้อะไรบางอย่างยวี่เถาไม่คิดว่าเสินจื่ออี้ที่ดูผอมบาง จะมีแรงมากขนาดนี้เสินจื่ออี้ทำงา
