ี่ไม่สั้นนักภายใต้ความ ‘สงบ’ อันแปลกประหลาดของค่ำคืนนี้ ทำให้เวลาผ่านไปอย่างรวดเร็ว ไม่นานก็มาถึงวังหลีเยว่นี่เป็นครั้งแรกที่เสินจื่ออี้รู้สึกว่า เวลาที่อยู่ด้วยกันของพวกเขาผ่านไปอย่างรวดเร็วเสี่ยวเสวียนฉีวางเธอลงบนเตียง ด้วยการเคลื่อนไหวที่นุ่มนวล แล้วหยิบผ้าขนหนูมาเช็ดน้ำฝนบนตัวเธอ