ชทายาท?”สายลมเย็นพัดผ่าน ร่างของเสินจื่ออี้ดูเหมือนจะค้อมต่ำลงไปอีกการแต่งงานยังอยู่ระหว่างการเจรจา ยังไม่ได้ตกลงกันอย่างเป็นทางการ การที่องค์หญิงแปดพูดตรงไปตรงมาเช่นนี้ ทำให้เว่ยรานรู้สึกเขินอายจนหน้าแดงเธอนั่งยองๆ ลง ส่งว่าวให้องค์หญิงแปด“นี่เป็นว่าวขององค์หญิงใช่ไหมคะ สวยจังเลย ที่บ้านข้าก็มีหลายอัน มีว่าวรูปผีเสื้อว่าวรูปกระต่าย… คราวหน้าเข้าวัง ข้าจะเอามาฝากองค์หญิงทั้งหมดได้ไหมคะ?”“จริงเหรอ! พี่สะใภ้องค์หญิงรัชทายาทใจดีจัง!” องค์หญิงแปดได้ยินดังนั้นก็ดีใจจนกระโดดขึ้น กระโจนเข้าไปในอ้อมกอดของเว่ยราน เรียกพี่สะใภ้ซ้ำๆเด็กเล็กก็เป็นแบบนี้ ใครให้ของเล่นสนุกๆ ก็จะสนิทกับคนนั้นคำว่า “พี่สะใภ้” นั้นยิ่งทำให้แก้มของเว่ยรานร้อนผ่าว เขินอายมากขึ้นไปอีกคุณป้าชิงไต้ยืนข้างๆ ยิ้มพูดว่า: “องค์หญิง หลังจากคุณหนูเว่ยแต่งงานกับองค์รัชทายาทและเข้าไปอยู่ในตำหนักบูรพาแล้ว องค์หญิงยังจะได้พบนางอีกมาก วันนี้คงไม่ได้อยู่เล่นกับองค์หญิงแล้ว”พูดจบเธอยังมองไปที่เสินจื่ออี้ที่ยืนก้มหน้า ไม่พูดอะไรเลยเห็นว่าเสินจื่ออี้ยังพอรู้จักที่ต่ำที่สูง ไม่ได้ฉวยโอกาสก่อเรื่อง คุณป้าชิงไต้จึงโล่งใจแต่ก็ยังตั้งใจพูดเสียงดังขึ้นอีกครั้ง“ไปกันเถอะคุณหนูเวย! ในวังนี้มีทิวทัศน์มากมาย ข้าจะพาท่านไปเที่ยวชม อ้อ จากตรงนี้เดินไปทางใต้ ก็จะถึงตำหนักบูรพาขององค์รัชทายาท…”เงาร่างของพวกนางค่อยๆ ห่างออกไปผ่านไปครู่ใหญ่ เสินจื่ออ
