่าให้ระวังตัวนะ”นางหันตัวไป ไม่พูดอีกคนพวกนั้นกล้าวางยาพิษคุณป้าไฉ่ แน่นอนว่าพวกเขาก็กล้าวางยาคนอื่นด้วย นี่คือคำเตือนลับๆ ของคุณป้าไฉ่“เจ้าค่ะ ขอบคุณคุณป้า” เสินจื่ออี้รู้สึกซาบซึ้งใจอย่างยิ่ง หันไปคำนับคุณป้าไฉ่อีกครั้งหลังจากออกมา เสินจื่ออี้ครุ่นคิดถึงคำพูดของคุณป้าไฉ่ตลอดเวลาคุณป้าไฉ่ถือเป็นคนที่ฮองเฮายวนส่งมา นางไม่สามารถพูดอะไรชัดเจนได้ และฮองเฮายวนก็จะไม่ให้นางพูดชัดเจนดังนั้น คำพูดเหล่านั้นของนาง หมายถึงอะไรกันแน่?และสิ่งที่คุณป้าไฉ่พูด ที่คนอื่นต้องการให้นางเห็น…จนกระทั่งตอนนี้ เสินจื่ออี้ที่ครุ่นคิดมานานถึงได้ตระหนักด้วยความตกใจว่า หลังจากปรนนิบัติเสี่ยวเสวียนฉีวันนี้ ทางวังหยูฮวาไม่ได้ส่งยาคุมกำเนิดชนิดน้ำมาให้นางเหมือนทุกครั้ง?เสินจื่ออี้ยืนอยู่บนถนนในตำหนักบูรพา ขมวดคิ้วมองไปทางวังหยูฮวาตามปกติ แทบจะยังไม่ทันที่นางจะเข้าประตูเรือนนางกำนัล ก็จะถูกคนกดตัวลงกับพื้น และบังคับให้กินยา…แต่วันนี้…พอดีมีขันทีน้อยจากวังหยูฮวาเดินผ่านมาเสินจื่ออี้เรียกเขา “ท่านขันทีคนนี้ รบกวนรอสักครู่”ขันทีน้อยคนนั้นกำลังรีบไปทำธุระ วันนี้นางกำนัลเหอซุ่ยออกไปซื้อของนอกวังด้วยตัวเอง มอบหมายงานในวังหยูฮวาให้เขาทั้งหมด เขาไม่มีเวลาไปพูดคุยกับนางกำนัลตัวเล็กๆ“ท่านขันที ท่านขันที วันนี้ไม่มีคนส่งยามาหรือคะ?” เสินจื่ออี้วิ่งตามไปถามไม่ใช่ว่านางอยากดื่มยาขมนั้น ร่างกายของนางอ่อนแอเช่นนี้ นอกจากเพราะถ
