เธอทนทุ่มเททุกสิ่ง อดกลั้นทั้งหมด กินข้าวบูดในตำหนักบูรพามานานแสนนานถูกทุกคนรุมกลั่นแกล้งดูถูก! เธอผ่านมันมาได้ทั้งหมด!ในที่สุดเธอก็มีชีวิตรอดจากนรกบนดินนั่นมาได้!จะยอมพ่ายแพ้ตรงนี้ไม่ได้เด็ดขาด!หลังจากพวกนั้นเปลี่ยนเสื้อผ้าให้เธอแล้ว ก็พาเธอไปยังห้องหนึ่ง จากนั้นรอบข้างก็จมอยู่ในความเงียบสงัดเมื่อแน่ใจว่าพวกเขาจากไปแล้ว เสินจื่ออี้จึงขยับตัวเล็กน้อยเชือกที่มัดร่างกายถูกแก้ออกแล้ว แต่เธอยังคงขยับตัวไม่ได้ น่าจะถูกวางยาสลบตอนที่เธอหมดสติเธอรวบรวมเรี่ยวแรงทั้งหมดที่มีอยู่ในตอนนี้ แล้วยกมือขึ้นมาสั่นๆ เพื่อดึงผ้าดำที่ปิดหน้าออก!ยาสลบไม่เพียงทำให้เธอหมดแรงไปทั้งตัว แต่สายตาก็พร่ามัวไปด้วยเธอพอรู้ได้คร่าวๆ ว่านี่คือห้องรับรองในโรงเตี๊ยมเฟิงเยว่!เสินจื่ออี้พยุงตัวลุกจากเตียง ร่างกายอ่อนระทวยทำให้เธอชนโต๊ะล้มลงพื้น ตัวเธอเองก็ล้มลงไปด้วย!แขนถูกเศษเซรามิกที่แตกบาดเข้า เลือดไหลทันทีแม้จะเจ็บมาก แต่ก็ทำให้เธอรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาก!เธอฉีกแขนเสื้อออกมาส่วนหนึ่ง พันแผลแบบลวกๆ แล้วค่อยๆ เปิดประตูเดินออกไปคนที่นี่คงไม่คิดว่าเธอจะฟื้นเร็วขนาดนี้ ข้างนอกจึงไม่มีคนเฝ้าที่นี่เป็นโรงเตี๊ยมจริงๆในเมืองหลวง สถานที่ที่กลางวันทำธุรกิจถูกกฎหมาย กลางคืนเป็นสถานบันเทิงแบบนี้มีไม่น้อยเลยตอนนี้ฟ้ายังไม่มืดนัก ลูกค้าในโรงเตี๊ยมยังมีตามปกติเสินจื่ออี้แนบตัวกับกำแพง แอบลงบันไดที่แคบที่สุดตามระเบียงทางเดินทุกครั้งที
