อกนางว่า นี่ไม่ใช่กลุ่มเดียวกันยิ่งไม่ต้องพูดถึงกลิ่นเครื่องหอมที่อบอวลรอบตัวคนที่ปรากฏตัววันนี้ มีความเป็นไปได้สูงว่าแค่แต่งกายเลียนแบบกลุ่มคนครั้งก่อน!ยังมีกลิ่นสุราที่ผสมกับกลิ่นเครื่องหอมฉุนนี้ เมื่อเทียบกับตอนที่นางถูกมัดไว้ที่เชิงเขาครั้งก่อน ยิ่งทำให้เสินจื่ออี้รู้สึกไม่สบายใจ!ในตอนนั้น ประตูเปิดออกเสินจื่ออี้รีบแกล้งทำเป็นยังไม่ฟื้น พิงอยู่ข้าง ๆ ต่อไป“ยังไม่ฟื้นอีกหรือ? ไป เปลี่ยนเสื้อผ้าบนร่างนางก่อน”ผ่านช่องว่างเล็ก ๆ ใต้ผ้าปิดตา เสินจื่ออี้เห็นว่า ชุดที่ถูกคนเอามาให้ เป็นชุดของหญิงในสถานเริงรมย์ที่เปิดเผยมาก!สายตานางเปลี่ยนไป ในใจเดาได้แล้วว่านี่คือที่ใด!ตอนเปลี่ยนเสื้อผ้า ลูกมือข้าง ๆ อยากฉวยโอกาสลูบคลำเสินจื่ออี้ แต่ถูกหญิงผู้นั้นตีมือ “นี่เป็นคนที่เจ้าแตะต้องได้หรือ? ท่านบอกว่า ก่อนที่เขาจะมา ห้ามแตะต้องนางเด็ดขาด! เอาล่ะ เปลี่ยนเสร็จแล้วก็ลงไปได้!”ท่าน?เสินจื่ออี้ครุ่นคิด ในหัวมีภาพคนผ่านไปมากมาย แต่สุดท้ายก็ยังงุนงงนางรู้จักท่านมากมาย แต่คนที่อยากวางแผนเล่นงานนางเช่นนี้ ในตอนนี้ นางนึกไม่ออกจริง ๆเพราะตัวนางในตอนนี้ ไม่มีค่าพอที่จะถูกวางแผนเช่นนี้นางไม่มีอะไรแล้ว แม้แต่ความบริสุทธิ์อันล้ำค่าที่สุดของหญิงสาว ก็ไม่มีอีกต่อไป!ถึงจะถูกโยนไว้ในสถานที่เช่นนี้ จะมีประโยชน์อะไร?สิ่งที่นางเหลืออยู่ คงมีเพียงชีวิตนี้คิดไปแล้ว ชีวิตต่ำต้อยของนาง คนอื่นคงไม่สนใจหรอกแต่ไม่ว่าจุ
