เจ้าเนื่องจากนี่เป็นครั้งแรกที่เสินจื่ออี้ได้ยินเรื่องเกี่ยวกับกองทัพปีกเสือ เธอจึงฟังจนเคลิบเคลิ้มถึงขนาดไม่รู้ตัวว่าเหยียบอะไรเข้า“ไป” เสี่ยวเย่ตวาดคนข้างกายแล้วเดินเข้ามา เขาขมวดคิ้วมองเธอ “เจ้าออกมาได้ยังไง?”คำถามนี้ไม่ได้มีนัยของความสงสัย กลับฟังดูเหมือนเขากำลังเป็นห่วงสุขภาพร่างกายของเธอมากกว่าดวงตาของเสินจื่ออี้วูบไหว“ข้าได้ยินเสียงเคลื่อนไหวอยู่ข้างนอก คิดว่ามีคนมา ไม่คิดว่าจะได้พบองค์ชายสี่กำลังสนทนากับผู้ใต้บังคับบัญชา…”“อืม เข้าไปเถอะ”สีหน้าของเสี่ยวเย่สงบนิ่ง ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเป็นพิเศษ แต่ผู้ติดตามด้านข้างกลับมีสีหน้าไม่ดีนัก หญิงคนนี้ปรากฏตัวในจังหวะที่พอเหมาะเช่นนี้ ชัดเจนว่าเธอแอบฟังอยู่ที่นี่ แล้วองค์ชายสี่กลับเชื่อเธอเช่นนั้นหรือ?แม้เธอจะตั้งใจแอบฟังจริงๆ องค์ชายสี่ก็คงไม่สนใจอยู่แล้ว!แต่เมื่อเสี่ยวเย่ไม่ได้พูดอะไร คนใต้บังคับบัญชาก็ไม่กล้าแทรกปาก เพียงแต่สายตาที่มองเสินจื่ออี้นั้นเย็นชาขึ้นอีกหลายส่วนสัญชาตญาณบอกเขาว่า หากหญิงคนนี้ยังคงพัวพันกับองค์ชายสี่ของพวกเขาไม่เลิกรา สักวันเธอจะทำให้องค์ชายสี่ต้องตายแน่!สายตาของผู้ใต้บังคับบัญชาเสี่ยวเย่ชัดเจนขนาดนั้น เสินจื่ออี้จะไม่รู้ได้อย่างไร?ไม่แปลกที่พวกเขามีอคติต่อเธอลึกเช่นนั้น เพราะเธอนำความยุ่งยากมาให้เสี่ยวเย่ไม่น้อยจริงๆ การที่คนของเขาไม่ชอบเธอ เป็นเรื่องที่สมควรแล้วเสี่ยวเย่และคนของเขาเพิ่งจะเดินจากไป ร่างของห
