ำแข็งในชั่วพริบตา “เป็นความยุ่งยากที่นางสร้างขึ้น นางควรรับผลที่ตามมาทั้งหมด!”มู่จิ่งชูเหมือนคนบ้า คว้ามือของเสินจื่ออี้อีกครั้ง!“ไปกับฉัน! ไป!”เสี่ยวจื่อหรูเพิ่งเคยเห็นท่าทีบ้าคลั่งของมู่จิ่งชู เธอตกใจมาก รีบเข้าไปห้าม: “จิ่งชูไม่เป็นไรหรอก ฉันไม่เป็นอะไรแล้ว ไม่เป็นไรจริงๆ”เธอพยายามขวางระหว่างทั้งสอง พยายามแยกมือที่กำลังสัมผัสกันของพวกเขา!แต่มู่จิ่งชูกำลังคลั่ง การเคลื่อนไหวรุนแรงมาก ในท่ามกลางการกราชากของทั้งสามคน เสี่ยวจื่อหรูถูกใครสักคนชนล้มลงบนพื้น!“อ๊า!”มู่จิ่งชูหันกลับมา เมื่อเห็นเสี่ยวจื่อหรูล้มอยู่บนพื้น ข้อมือบาดเจ็บ เขาก็ปล่อยมือเสินจื่ออี้ทันทีและวิ่งเข้าไปหา“จื่อหรู เธอไม่เป็นอะไรใช่ไหม!”จางเยียนเยียนกลอกตาไปมา รีบชี้ไปที่เสินจื่ออี้: “เป็นนาง! ฉันเห็นนางผลักกุ๋นจู!”มู่จิ่งชูมองเสินจื่ออี้ด้วยสายตาเย็นชา เธอขมวดคิ้วเล็กน้อย แต่ยังคงรักษาความสงบ เขาก้าวยาวๆ เข้าไปหาเธอ และตบหน้าเธอเต็มแรง!การตบครั้งนี้ เป็นเพราะเสี่ยวจื่อหรูจริงๆ หรือเพราะอย่างอื่นกันแน่!แม้แต่มู่จิ่งชูเองก็ไม่รู้!เสียงทั้งแหลมทั้งชัดเจนนั้น ทำให้แม้แต่เสี่ยวจื่อหรูยังตกตะลึง!“คิดว่าตัวเองเป็นคนของรัชทายาทงั้นหรือ? มีที่พึ่งแล้วก็ทำอะไรตามอำเภอใจ ใช่ไหม!” เขาเยาะเย้ย! ใบหน้าที่เคยสงบเรียบร้อยในวันวาน บัดนี้กลับบิดเบี้ยวอย่างน่ากลัวการตบครั้งนี้ ไม่เพียงแต่ตบใบหน้าของเสินจื่ออี้ แต่ยังตบชีวิตครึ่งแรกอัน