ื่ออี้ก็เปลี่ยนจากการเยาะหยันตนเองอย่างขมขื่นเป็นความหนักใจและแปลกประหลาดไม่ถูกต้อง ไม่ถูกต้องเสินจื่ออี้ลุกขึ้นทันที เริ่มสำรวจรอบๆ เต็นท์ร่องรอยของไฟไหม้ในเต็นท์ถูกซ่อนเร้นไว้จริงๆ แต่เนื่องจากเวลาเร่งรีบ คนพวกนั้นไม่มีทางปกปิดรายละเอียดทั้งหมดได้เต็นท์นี้ ถูกค้น!ใช่แล้วโดยเฉพาะเครื่องนอนและห่อสัมภาระของเธอ เห็นได้ชัดว่าถูกค้นจนพลิกขึ้นเพราะรีบร้อนเกินไป เครื่องนอนจึงถูกพับกลับด้านก่อนหน้านี้เสินจื่ออี้ไม่มีอารมณ์จะสนใจเรื่องพวกนี้ ตอนนี้เธอถึงได้รู้สึกว่าผิดปกติขึ้นมาดังนั้น คนที่อยู่เบื้องหลังเหตุการณ์ไฟไหม้ ไม่เพียงแต่อยากให้เธอเสียชื่อเสียงยิ่งขึ้นเท่านั้น แต่ยังต้องการค้นหาอะไรบางอย่าง?จะเป็นอะไรได้? ข้าวของมีค่าทุกอย่างของเธอถูกคนในตำหนักบูรพากวาดไปหมดแล้ว จะมีอะไรที่คุ้มค่าให้คนอื่นวางแผนอย่างเอาเป็นเอาตาย?ในขณะนั้นเอง ด้านหลังเต็นท์มีเงาร่างหนึ่งวูบผ่านเสินจื่ออี้กำลังจะไล่ตามไป คนผู้นั้นก็หายไปแล้ว ทิ้งไว้เพียงกระดาษโน้ตแผ่นหนึ่ง!เธอเก็บกระดาษขึ้นมา มองลายมือบนนั้น ขมวดคิ้วไม่อยากสนใจ แต่พอเห็นเนื้อความ มือที่จับกระดาษก็กราชับแน่นขึ้น สุดท้ายเธอก็ถอนหายใจออกมาครู่ต่อมา ที่ศาลาเก๋งกลางเขาชูอู่ซานมู่จิ่งชูมาถึงก่อนที่เธอคิดไว้การที่ได้เจอเขาตามลำพังแบบนี้ เสินจื่ออี้ในอดีตคงเคยฝันถึงกี่ครั้งต่อกี่ครั้งสมัยนั้นแค่ได้รับสายตาจากมู่จิ่งชูสักนิด แค่เขายอมพูดกับเธออีกสักประโยค
