พบโอกาสหนี ก็จะซ่อนตัวได้ง่ายขึ้น!ไม่นานนัก ขบวนก็เดินทางมาถึงทางโค้งบนภูเขาเพราะภูมิประเทศชันมาก รถเข็นจึงสั่นไหวตลอดทาง ร่างของเสินจื่ออี้ก็กลิ้งไปมาบนรถเข็นในที่สุด หลังจากพยายามหลายครั้ง เธอก็พบโอกาส!เห็นว่ารถเข็นกำลังจะผ่านทางแยกที่คดเคี้ยวที่สุด เธอกัดฟัน ออกแรงพลิกตัว!ทันใดนั้นก็ลื่นออกจากรถเข็น กลิ้งลงไปตามลาดเขาด้านข้าง!คนรอบข้างตกตะลึง ไม่มีใครคิดว่าเพื่อจะมีชีวิตรอด เธอกล้าที่จะกลิ้งลงไปตามหน้าผา! ไม่กลัวตกลงไปตายหรือ!ช่างเป็นคนบ้าจริงๆ!ชายชุดดำที่อยู่หน้าขบวนวิ่งมา เห็นร่องรอยการกลิ้งในกอหญ้า โกรธจนกัดฟัน:“มารร้าย ตามไป!”เสียงไล่ล่าบนลาดเขาถูกกลบด้วยเสียงลม!เสินจื่ออี้ไม่ได้ยินอะไรเลย เธอรู้สึกเพียงว่าโลกหมุนคว้าง ไม่รู้ว่าตัวเองกลิ้งไปถึงไหนแล้ว เพียงแต่พยายามกลิ้งไปข้างหน้าสุดกำลัง! ไม่หยุดที่จะมุ่งไปข้างหน้า!จนกระทั่งร่างของเธอชนเข้ากับก้อนหินใหญ่ แทบจะทำให้กระดูกทั่วร่างแตกหัก!จึงหยุดลงในที่สุด!ในระหว่างที่กลิ้งลงมา เธอก็พยายามถูเชือกที่มัดร่างกายอยู่ตลอด ตอนนี้เชือกขาดไปเกือบครึ่งแล้วเธอกัดฟันทนความเจ็บปวดทั่วร่าง รีบแกะเชือกที่ขาดออก หยิบไม้ท่อนหนึ่งเป็นไม้เท้าเดินไปข้างหน้าแต่เดินไปได้ไม่ไกล ก็ได้ยินเสียงฝีเท้าดังใกล้เข้ามา!พวกเขาตามมาแล้วหรือ! ตามมาแล้วหรือ!เสินจื่ออี้กัดฟันเดินไปข้างหน้า แม้ขาจะสั่น เธอก็ไม่ยอมแพ้!หญ้าถูกแหวกออก ร่างของคนผู้นั้นเข้ามาใกล้แล้ว!ร
