ไม่ใช่ตำหนักบูรพาที่เหมือนรังปีศาจ!หรืออาจเป็นเพราะครั้งนี้ฮ่องเต้ฉงหมิงมีรับสั่งให้เธอมา เธอรู้ว่าเสี่ยวเสวียนฉีจะไม่ทำให้เธอเป็นอันตรายดังนั้นเสินจื่ออี้จึงรู้สึกมีพลังและความกล้าที่จะยืดตัวตรงโดยไม่รู้ที่มา เงยหน้ามองตรงเข้าไปในดวงตาเย็นชาอำมหิตของเขา!“ทำไมข้าถึงลังเล ท่านไม่รู้หรือ?”เพราะ เธอไม่คู่ควร!ทำไมเธอถึงไม่คู่ควร เขารู้ดีกว่าใคร! รู้อย่างชัดเจน!รู้ทั้งรู้ ยังมาถามเธออีก!ก็แค่อยากที่จะแทงลงไปบนหัวใจที่บาดเจ็บของเธออีกครั้งแล้วครั้งเล่า ไม่ใช่หรือ!เธอยอมให้เขาทำเหมือนหลายวันก่อน มองผ่านเธอไป ทำเหมือนเธอเป็นอากาศ!ยังดีกว่าเสียงหัวเราะเยาะและคำถามเย็นชาเมื่อครู่!