ปกปิดในขณะที่เสี่ยวเสวียนฉีกำลังเรียกร้องมากขึ้นจากร่างของเสินจื่ออี้ จู่ๆ ก็มีเสียงฝีเท้าดังมาจากนอกวังเสี่ยวเสวียนฉีไม่ได้สนใจเสียงที่เกิดขึ้นและเสินจื่ออี้ก็ไม่มีสิทธิ์ที่จะกังวลว่าสภาพอัปยศของตนจะถูกผู้อื่นเห็นหรือไม่!จนกระทั่งมีเสียงผู้หญิงที่ไม่เหมาะสมกับสถานการณ์ดังมาจากนอกม่านเตียงที่กำลังแกว่งไหว“ฝ่าบาท ได้ยินว่าพระองค์ทำชามยาตก บ่าวมาดูว่าเป็นอย่างไรบ้าง”นั่นคือ เหอซุ่ย!เสินจื่ออี้ที่ถูกบังคับให้จมดิ่งลงไป ต้องตกใจตื่นทันทีเมื่อได้ยินเสียงนั้นแต่ผู้ที่มีปฏิกิริยาเร็วกว่าเธอกลับเป็นเสี่ยวเสวียนฉี!เขาม่านตาเข้ม หยิบผ้าห่มมาคลุมร่างของเสินจื่ออี้ที่เปลือยเปล่าทันที!ความมืดมิดปกคลุมมา บดบังสายตาของเสินจื่ออี้ทั้งหมดในทันที ร่างกายใต้ผ้านวมอุ่นขึ้น แต่หัวใจกลับเย็นเยียบไปพร้อมกับความมืดที่ปกคลุมเธอคือสิ่งน่าอับอายที่เขาต้องการปกปิดเมื่อเหอซุ่ยเข้ามา เสี่ยวเสวียนฉีได้นั่งอยู่ที่หัวเตียงแล้ว ผมสีดำสยาย ใบหน้าเย็นชาและหม่นหมอง นอกจากผ้าพันแผลบนร่างกายที่ยับเล็กน้อย ส่วนที่เหลือดูไม่มีอะไรผิดปกติเธอค่อยๆ เงยหน้า มองใบหน้าหล่อเหลาของเขาด้วยความระมัดระวังและอายรวมถึงร่างกายที่แข็งแกร่งภายใต้เส้นผมดำที่สยายออก พร่ามัวและเต็มไปด้วยพลังชายชาตรี เธอกลืนน้ำลายเบาๆ“ฝ่าบาท เมื่อครู่มีเสียงอะไรหรือคะ?”เธอละสายตาจากชายตรงหน้าอย่างอาลัยอาวรณ์ มองไปรอบๆ สุดท้ายสายตาตกอยู่ที่ผ้าห่มข้างกายเสี่ยว
