แต่นั่นไม่ใช่เรื่องที่เสินจื่ออี้ควรล้ำเส้นไปสนใจภายในรถม้าเงียบสงบมากดูเหมือนตั้งแต่ที่สถานะของพวกเขาทั้งสองแตกต่างกันอย่างลิบลับ พวกเขาก็ไม่เคยนั่งรถม้าคันเดียวกันเหมือนในอดีตอีกเลยตอนนั้นเขายังเยาว์วัย เพิ่งมาที่จวนตระกูลเซิน ไม่ชอบพูดคุย ไม่สนิทกับใคร แม่ของเธอกังวลว่าเขาจะอัดอั้นจนป่วย จึงแอบสั่งกำชับให้เสินจื่ออี้คอยดูแลน้องชายบุญธรรมที่อายุน้อยกว่าเธอหลายปีคนนี้น้องชายคนนี้เป็นคนเย็นชาตั้งแต่เข้ามาจวนแล้ว เป็นคนหยิ่งยโสและเก็บตัวโดยธรรมชาติ ต่อมา เขาไม่ยอมเรียกเธอว่าพี่สาวด้วยซ้ำ แต่กลับเรียกชื่อเธอตรงๆอย่างไม่เกรงใจเลยทุกครั้งที่เสินจื่ออี้อยากพาเขาออกไปข้างนอก เธอต้องตื๊อเขาจนกว่าจะได้ความสามารถในการตื๊อของเธอนั้น ล้วนฝึกมาจากการตามตื๊อมู่จิ่งชูทั้งนั้น จึงชำนาญเสียจนเด็กหนุ่มร้ายกาจคนนี้ไม่อาจต่อต้านได้เพื่อให้เด็กคนนี้มีความสุขมากขึ้น ไม่ได้ทำหน้าบูดอยู่ตลอดทำให้แม่ต้องกังวลเธอมักจะพาเขาออกไปข้างนอกด้วยเสมอตอนนั้นเธอเป็นคนพูดไม่หยุด พอขึ้นรถก็นั่งไม่ติด คอยดึงตัวเขามาพูดเรื่องนั้นเรื่องนี้ เล่าเรื่องร้านขนมที่เพิ่งเปิดใหม่ในเมืองหลวง เล่าเรื่องว่าวลมรูปแบบใหม่ปีนี้ เล่าเรื่องที่มู่จิ่งชูเริ่มไม่สนใจเธออีกแล้ว…ตอนแรกเขารู้สึกรำคาญมาก จนในที่สุดก็อุดหูด้วยสำลี แกล้งหลับทันทีที่ขึ้นรถแต่ไม่ว่าเขาจะปฏิเสธและไม่ชอบเพียงใด ทุกครั้งเขาก็มักจะมาจนกระทั่งเวลาต่อมา เมื่อเธอไปหาเขา
