ขอรายงานนางกำนัล พี่อิงชุนอาจจำผิด นางกำนัลไม่เคยพูดอย่างนั้น”อิงชุนคาดเดาไว้แล้วว่านางจะไม่ยอมรับ จึงพูดว่า “องค์รัชทายาท นางกำนัลเหอซุ่ย นางกำนัลไม่ได้โกหก ตอนนั้นยังมีนางกำนัลอีกสองคนอยู่ด้วย พวกนางเป็นพยานได้!”ไม่นานนางกำนัลสองคนนั้นก็มาถึงแต่นอกเหนือจากที่อิงชุนคาดการณ์ไว้ คนทั้งสองไม่ได้ยืนยันตามอิงชุนตกใจ คิดในใจว่าเสินจื่ออี้ซื้อตัวคนทั้งสองไว้ล่วงหน้าหรือ แต่ของทั้งหมดบนตัวเสินจื่ออี้ถูกพวกนางกวาดไปหมดตั้งแต่แรกแล้ว แม้แต่หยกห้อยชิ้นสุดท้ายก็อยู่กับนาง นางไม่มีเงินเลย!ความจริงแล้วเสินจื่ออี้ซื้อตัวไม่ได้หรอก อิงชุนช่างไร้เดียงสา คิดว่าคนอื่นจะถูกนางจูงจมูกไปง่ายๆหากยอมรับจริง ก็หมายความว่าพวกนางจะถูกพัวพันเข้าไปในเรื่องนี้ด้วยมีเพียงการไม่ยอมรับเท่านั้นที่จะช่วยให้พวกนางปลอดภัยสีหน้าของเหอซุ่ยเปลี่ยนไปเล็กน้อย มองเสินจื่ออี้ที่ก้มตัวอยู่บนพื้น สายตาลึกซึ้งขึ้น สุดท้ายก็ให้พยานทั้งสองลงไปตอนนี้อิงชุนตื่นตระหนกจริงๆ “นางกำนัลเหอซุ่ย นางกำนัลถูกใส่ร้าย จริงๆ นะ!ทั้งหมดเป็นเพราะนาง เป็นเพราะเสินจื่ออี้!”“พอได้แล้ว”เสี่ยวเสวียนฉีเอ่ยปากในที่สุด เขานวดหว่างคิ้ว ใบหน้าหม่นหมองเต็มไปด้วยความรำคาญ “เรื่องเล็กนิดเดียวยังทำไม่ได้ ยังมาส่งเสียงรบกวนให้เราปวดหัว ลากออกไปตบปาก!”ใบหน้าอิงชุนซีดขาว มองเหอซุ่ยด้วยสายตาขอความช่วยเหลือเหอซุ่ยกำลังจะเอ่ยปากเสี่ยวเสวียนฉีก็พูดอีก “รวมทั้งนางด้
