เสินจื่ออี้ยศฐานะเช่นนี้ ไม่มีคุณสมบัติพอจะติดตามองค์ชายฉีออกจากวังหลวงยิ่งไม่ต้องพูดถึงการไปยังวังองค์ชายเธอจะถูกใช้เป็นเพียงเครื่องมือระบายความใคร่ ถ้าโชคดีอาจได้ไปที่ตำหนักบรรทมหากโชคร้าย ก็แค่หลังโขดหินจำลองหรือต้นไม้ใหญ่ในวังก็พอแล้วตลอดทางที่ถูกพาไป องค์ชายฉีบีบเอวเธอไว้แน่นตอนนี้เธอผอมเหลือเกิน แรงมหาศาลขององค์ชายฉีแทบจะบดกระดูกเธอให้แหลกได้!“ได้ยินว่าเจ้าคอยปรนนิบัติรัชทายาทที่ตำหนักบูรพาอยู่เป็นประจำ ดูเหมือนจะมีความสามารถอยู่บ้าง เดี๋ยวก็ให้ข้าได้เห็นฝีมือเจ้าหรอกนะ?”เขาจำเธอได้จริงๆ ด้วยสำหรับองค์ชายที่มีรสนิยมประหลาด เขาเคยเห็นผู้หญิงมามากมาย แต่การที่จะได้เห็นคุณหนูผู้สูงศักดิ์คลานอยู่ใต้เสื้อคลุมของเขา นั่นเป็นเรื่องที่หาได้ยากยิ่ง! ช่างกระตุ้นความสนใจของเขาได้มากกว่าเดิม!องค์ชายฉีไม่อาจรอไปถึงตำหนักใกล้เคียง กลางทางเขากดเสินจื่ออี้ลงที่โขดหินจำลองริมทางในวังเขาเป็นมือเก๋า ผู้หญิงในวังองค์ชายที่เคยถูกเขาเล่นงานมีมากมายนับไม่ถ้วน ว่ากันว่ามีชายหนุ่มหลายคนก็เคราะห์ร้ายตกเป็นเหยื่อเขา… เกือบทุกคนที่เคยถูกเขาล่วงเกินล้วนมีจุดจบอันน่าอนาถ! ส่วนล่างพิการเป็นเรื่องปกติ!แต่เสี่ยวเสวียนฉี กลับส่งเธอมาให้ชายเช่นนี้โดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย!ทันใดนั้น เธอนึกถึงคำพูดที่นางกำนัลในตำหนักบูรพาชอบพูดกัน “รอให้องค์รัชทายาทเบื่อเธอเมื่อไหร่ ก็คงจะทิ้งเธอไปทันที!”เสินจื่ออี้อดที่จะหัวเราะเยา
