มือของหลินถิงที่กำลังเช็ดพลันหยุดชะงัก เหตุใดต้วนหลิงถึงล่วงรู้ได้อีกเล่า? วันนั้นหลังออกจากหอสุรา นางยังอุตส่าห์ทำทีไถ่ถามจากเสี่ยวเออร์ที่คอยอุ่นเหล้า เสี่ยวเออร์ยืนยันชัดว่าต้วนหลิงไม่เคยออกจากห้องเลยแม้แต่ครั้งเดียวดังนั้นเขาไม่มีทางเห็นว่านางออกไปซื้อยาแน่หรือว่า……มีองครักษ์เสื้อแพรลอบติดตาม?แต่ก็ดูจะไม่ใช่ วิชาตามรอยของหลินถิงนับว่ายอดฝีมือ เว้นเสียแต่เป็นต้วนหลิงหรือจินอันไจ้ในระดับนั้น มิเช่นนั้นนางย่อมจับพิรุธได้ เช่นคราวก่อนยังตรวจพบว่าต้าเสวี่ยหนีส่งคนสะกดรอยตามมาทว่าเรื่องนี้กลับไม่ใช่ประเด็นสำคัญ สิ่งที่ทำให้นางหนักใจคือจะอธิบายอย่างไร หากเขาถามถึงเรื่องที่นางกลับไปซื้อ “ยากระตุ้นราคะ” อีกครั้ง เพราะหากเขากล้าหยิบยกมาถาม นั่นย่อมแปลว่าเขามั่นใจแล้วว่านางไปซื้อจริงแต่ก็น่าประหลาด……ครานี้ต้วนหลิงกลับไม่เปิดโปงทันทีหรือว่าเขาต้องการดูว่านางคิดจะใช้กับคนอื่นอีกหรือไม่?โชคยังดีที่ระบบตัดสินภารกิจโดยยึดจากมุมมองของนาง ว่าจะนับเป็น “ปกปิดผู้อื่น” หรือไม่ และโชคดียิ่งกว่าที่ต้วนหลิงเลือกทำเป็นไม่รู้ไม่เห็น หากเขาแฉออกมา นั่นก็เท่ากับความลับถูกเปิดเผย ภารกิจย่อมล้มเหลวในทันทีหลินถิงเช็ดมือพลางกัดฟัน ตอบเสียงแข็งว่า “ข้าซื้อยากระตุ้นราคะอีก ก็เพราะอยากใช้กับท่านอีกมิใช่หรือเล่า”ประโยคนี้ทำเอาลิ้นพัน เกือบกล่าวไม่คล่อง แต่การแต่งกับคนขององครักษ์เสื้อแพร ก็ไม่ต่างกับการแต่งกับยอดฝ
