ีมือสืบสวน ผู้ใดจะกล้าคิดนอกใจได้?อย่างไรก็ดี หลินถิงย่อมรู้ดีว่าเมล็ดแห่งความสงสัยหากปลูกลงไปแล้ว ยากนักจะถอนรากถอนโคน แม้ยามนี้นางทำภารกิจสำเร็จ ไม่ต้องกังวลภัยถึงชีวิตอีก แต่ก็คงต้องค่อยๆ ถอนรากความระแวงจากใจเขาในภายหลังก็ยังไม่สายต้วนหลิงไม่อาจรู้แน่ว่านางพูดจริงหรือไม่ เพียงยกหางตาขึ้นเล็กน้อย ดวงตาแฝงรอยยิ้มบาง“ยาอยู่ที่ใด?”หลินถิงโยนผ้าเช็ดมือทิ้งไปข้างหนึ่ง ก่อนล้วงเอาห่อยาออกมาจากเอว“อยู่ที่นี่ ข้าพกติดกายไว้ตลอด”คราวก่อนยาที่ซื้อมาถูกต้วนหลิงกินจนหมด ทำให้นางไม่มีเหลือไว้ใช้กับเซี่ยจื่อม่อ ครั้งนี้นางจึงซื้อมาไว้สองส่วนแยกเก็บอีกส่วนไว้ในเรือนของต้วนซินหนิง ส่วนวันนี้นางนำออกมาไว้ด้วยกัน เพื่อเผื่อเหลือเผื่อขาด หากเกิดเหตุไม่คาดฝันหลินถิงมั่นใจว่าต้วนหลิงรู้เพียงว่านางไปซื้อยา แต่ไม่รู้ว่านางซื้อถึงสองส่วน หากเขาล่วงรู้จำนวนจริง นางก็ยังมีข้ออ้างอยู่ดี จะบอกว่าอีกส่วนหายไปเสียก็สิ้น เรื่องราวก็แค่ “น้ำมาใช้ดินทับ ไฟมาก็ใช้น้ำดับ” เท่านั้นเองภายภาคหน้านางย่อมไม่คิดจะวางยาเซี่ยจื่อม่ออีก และจะไม่ทำสิ่งใดที่คล้าย “นอกใจ” ให้เขาระแวงอีกอย่างแน่นอนมือของหลินถิงยังถือห่อยากระตุ้นราคะอยู่ ดวงตาจับจ้องไปยังต้วนหลิง“นี่แหละ……ยากระตุ้นราคะ”ต้วนหลิงหยิบผ้าเช็ดมือที่นางโยนทิ้งขึ้นมาพับอย่างเรียบร้อย พลางเอ่ยเสียงเรียบ“แท้จริงแล้ว เจ้าชอบใช้ยากระตุ้นราคะยามร่วมอภิรมย์กับข้าหรือ? ข้าเพ
