ย่งยารักษาชีวิตจากหญิงชราผู้หนึ่ง ไม่เพียงเท่านั้นขุนนางที่อยู่ใต้บังคับบัญชาของเขากลัวว่านางจะแพร่งพรายความจริง จึงฆ่านางทิ้ง แล้วยังผ่าศพเป็นชิ้นๆ เอาไปโยนให้สุนัขป่ากินเพื่อทำลายหลักฐาน”สัญชาตญาณของหลินถิงบอกทันทีว่าหญิงชราผู้เคราะห์ร้ายคนนั้นต้องมีความเกี่ยวพันกับจินอันไจ้ บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลแท้จริงที่เขาต้องการล้างแค้นให้ถึงที่สุด“ท่านคิดว่าคดีนี้เกี่ยวพันกับจินอันไจ้หรือไม่?” นางถามเสียงเบาต้วนหลิงมิได้ตอบ หากโน้มกายลง ประทับริมฝีปากบนเรียวปากนางเบาๆ“เจ้าพูดถึงคุณชายจินอยู่ทั้งคืนแล้ว”หลินถิงขมวดคิ้วเล็กน้อย “ไม่ใช่ท่านต่างหากหรือที่เป็นฝ่ายเริ่มถามก่อน?”เขามิได้ตอบ เพียงกดจุมพิตอ่อนโยนซับไล้ไปตามแก้มนวลอย่างถี่ถ้วน ก่อนเคลื่อนมาลิ้มเลียติ่งหูแผ่วเบา ไล้ลงมาตามลำคอ จนกระทั่งปลายลิ้นแตะกระดูกไหปลาร้า แล้วปลดสายผ้าแพรของนางออกอย่างช้าๆครั้นเวลาล่วงไปครึ่งเดือน เขากลับเอ่ยขึ้นถึงเรื่องยากระตุ้นราคะอีกครั้ง“ข้าเป็นคนที่ถูกฝึกด้วยยา มียากระตุ้นราคะเพียงใด ก็ไร้ผลต่อข้า…”เปลือกตาของหลินถิงกระตุกวูบในทันใด
