เงาดำแหวกว่ายหลบหนีไปตามตรอกซอกซอย เสียงสายธนูฉวัดเฉวียนพุ่งผ่านอากาศอย่างดุดัน บางครั้งลูกธนูก็เฉียดผ่านร่างเขาไปจนฉีกเนื้อผ้าให้ขาดเป็นรอย เลือดสดค่อยๆ ซึมออกมาจากบาดแผลองครักษ์ลับและเจ้าหน้าที่กรมอาญาไล่ล่าติดตามไม่ลดละ แยกกำลังออกเป็นสาย พยายามปิดล้อมให้รอบด้านแม้ชาวบ้านส่วนใหญ่จะพากันหลบหนี แต่ยังมีบางคนที่ใจกล้า ชะเง้อมองดูความวุ่นวายอยู่ห่างๆ หากเป็นเพียงโจรธรรมดา คงไม่ทำให้ทางการต้องระดมกำลังมากถึงเพียงนี้ ย่อมต้องเกิดเหตุใหญ่เป็นแน่ แต่ต่อให้ชะโงกมองจนคอจะหลุด พวกเขาก็เห็นได้เพียงเงาร่างวูบไหว ราวกับเสือดาวผู้ปราดเปรียว วิ่งเร็วราวลมพัดครั้นเขากระโดดจากหลังคาข้ามช่องว่างระหว่างถนนหนึ่งไปอีกถนนหนึ่ง หยาดเลือดไม่กี่หยดก็ร่วงลงมาจากฟ้ากระทบลงบนศีรษะของชาวบ้านด้านล่าง ชาวบ้านที่ถูกหยดเลือดตกใส่เอื้อมมือแตะศีรษะอย่างงุนงง ก่อนจะพบว่าของเหลวที่ติดมือมานั้นคือเลือดพวกพลธนูยังคงระดมยิงไปบนหลังคา ตั้งใจจะยิงให้มือสังหารร่วงลงมา หากพวกเขาไม่อาจจับมือสังหารที่บาดเจ็บสาหัสรายนี้ได้ เกรงว่ารัชทายาทคงไม่ปล่อยให้ลอยนวลเป็นแน่ ทว่าแม้จะบาดเจ็บสาหัส เขากลับยังว่องไวพอจะหลบลูกธนูได้อย่างแม่นยำ ไม่ยอมให้ใครตามทันกระทั่งพวกเขากำลังครุ่นคิดด้วยความกลัดกลุ้มว่าจะจับคนผู้นี้ได้อย่างไร มือสังหารกลับพลันร่วงจากหลังคาลงมา จินอันไจ้ยามร่วงลงจากหลังคา ร่างกระแทกเข้ากับแผงผ้าบนถนน โชคยังดีที่ตกลงมาบนก
