ผ่านชั้นผิวเพียงบางๆ หัวใจของหลินถิงก็เต้นดังให้ต้วนหลิงได้ยินชัดยิ่งนัก ยิ่งเขาแนบจูบลงบนตำแหน่งหัวใจนั้นความถี่แห่งจังหวะก็ราวกับไหลผ่านปลายลิ้นเข้าสู่ร่างเขา จนสองหัวใจเต้นประสาน เป็นหนึ่งเดียวตึก… ตึก… ตึก…หลินถิงเองก็สัมผัสได้เช่นกัน นิ้วมือค่อยๆ งอ เกาะกุมมือนั้นไว้โดยไม่รู้ตัว แล้วก้มมองชายหนุ่มผู้ก้มตัวลงมาหานางมั่นใจแล้ว… ความรู้สึกนี้มิใช่เพียงแค่ “ชอบอยู่บ้าง” หากแต่เป็นความชอบจากก้นบึ้งหัวใจ ชอบความใกล้ชิดที่ไร้เล่ห์แฝง เป็นเพียงสัญชาตญาณแท้จริงขนตางอนยาวสั่นไหวเล็กน้อย ความชอบต่อผู้คนมีทั้งชอบทางร่างกาย และชอบทางใจ – และนางต่อเขานั้น…เริ่มจากร่างกาย ถูกดึงดูดด้วยรูปโฉม ลมหายใจ และความอบอุ่น อยากใกล้ชิด อยากแนบชิด คิดถึงเพียงเท่านี้ นิ้วเรียวก็เผลอบีบมือนั้นแน่น ปลายเล็บข่วนบนหลังมือจนเกิดรอยแดงบางๆ ที่มองเห็นได้ชัดไม่นาน ต้วนหลิงเงยหน้าขึ้น จุมพิตริมฝีปากนางอีกครั้ง ปล่อยมือแต่กลับโอบหลังคอนางไว้มั่น จุมพิตนั้นแนบแน่น ปลายลิ้นคลอเคลียอย่างอ่อนโยนแฝงความร้อนผ่าว แขนเรียวสองข้างโอบรอบเอวสอบของเขา แหงนหน้ารับจุมพิต เข้าหาอย่างกล้าหาญ ปลายลิ้นกดเหนือเขา และเขาก็ยอมให้กดไว้… ยอมรับด้วยความยินดีน้ำอุ่นในถังค่อยๆ เย็นลง ทว่าร่างนางหาได้อยู่ในถังอีกต่อไป หากแต่ย้ายมาสู่เตียงนอน แม้มีผ้าห่มคลุมไว้ แต่ความเย็นมิอาจแทรกได้เพราะจุมพิตของเขาได้เผาให้ร่างนางร้อนผ่าว จุมพิตนั้นเหมือน
