เลิก!”หากยังเชื่อเนื้อเรื่องในต้นฉบับ นางก็คงเป็นคนโง่แล้วลูกปัดฟาดเข้าที่ดวงตาเซี่ยจื่อม่อ “คุณหนูเจ็ด? เหตุใดเจ้ามาอยู่ที่นี่?”สตรีผู้นั้นรีบผูกผ้าคลุมหน้าแล้วหมุนกายกลับมา หลินถิงหยิบของใกล้มือปาใส่ร่างเซี่ยจื่อม่อไม่ยั้ง “เจ้าเองก็อยากให้ข้าไม่อยู่ที่นี่ จะได้ไม่มีผู้ใดรู้ว่าเจ้าทำสิ่งใดไว้”สตรีข้างเขาดูเหมือนทนดูต่อไปไม่ไหว จึงเอื้อมมือจะกันนางออก แต่หลินถิงมิได้สนใจสตรีนางนั้นตั้งแต่แรก พอเห็นว่าอีกฝ่ายจะเข้ามาขัด จึงคิดอยากรู้เสียหน่อยว่าสตรีที่เซี่ยจื่อม่อมาหาเป็นผู้ใด จึงฉวยจังหวะรวดเร็วฉุดผ้าคลุมหน้าออกทันทีที่ผ้าคลุมหน้าเผยให้เห็นใบหน้า ห้องเงียบงันดุจป่าช้า หลินถิงตะลึงงัน ใต้ผ้าคลุมหน้า มิใช่ใบหน้าที่แปลกตาเท่าใด อีกทั้งยังมีลูกกระเดือกที่คออย่างเด่นชัด เป็นเซี่ยชิงเหอในชุดสตรี!นางถอยหลังหนึ่งก้าว สายตาสลับมองระหว่างเซี่ยจื่อม่อกับเซี่ยชิงเหอ “เหตุใดจึงเป็นท่าน?” เซี่ยจื่อม่อกับเซี่ยชิงเหอมีการติดต่อกันอย่างลับหรือ? ยามนี้เซี่ยชิงเหอเป็นกบฏ ส่วนเซี่ยจื่อม่อคือบุตรชายขุนนางที่เดินทางมากับบิดาเพื่อปราบกบฏทันใดนั้นต้วนหลิงก็เข้ามาในห้อง หลินถิงรีบขว้างผ้าคลุมหน้ากลับไปคลุมใบหน้าเซี่ยชิงเหอ เพื่อปิดบังโฉมหน้า ต้วนหลิงก้าวเข้ามา มองหลินถิงครู่หนึ่ง จากนั้นมองไปยังเซี่ยจื่อม่อ แล้วหันไปมอง “สตรี” ที่สูงไล่เลี่ยกับเซี่ยจื่อม่อ“สตรี” ผู้นั้นมีผ้าคลุมหน้าบดบังโฉมหน้า มือซ่อนอยู
