ือผู้ที่เคยไปยังหอหนังสือเพื่อให้ช่วยตามหาฟู่ฉือ เช่นนั้นจินอันไจ้ก็คงจะสามารถใช้โอกาสนี้สืบหาเบาะแสเพิ่มเติมจากนางได้ สายตาของหลินถิงพลันเหลือบไปยังหอสูงที่อยู่ไกลลิบโดยมิได้ตั้งใจ นางมองเห็นต้าเสวี่ยหนีต้าเสวี่ยหนียืนอยู่บนหอคอยสูง มือถือพวงองุ่น เคี้ยวเล่นไปพลางทอดสายตาลงมายังถนนเบื้องล่าง ริมฝีปากประดับรอยยิ้มเย็นเยียบ คล้ายชื่นชมการโต้เถียงระหว่างกั๋วซือกับแม่ทัพหญิงด้วยความบันเทิงนางมิได้คาดคิดว่าจะได้พบเห็นต้าเสวี่ยหนีที่นี่ เป็นไปได้อย่างไรที่เขาจะปรากฏตัวบนถนนสายเดียวกันนี้? เขาคงมิได้มาต่อแถวแย่งถุงฝูไต้หรอกกระมัง อีกทั้งตำแหน่งที่เขายืนอยู่ก็มิใช่จุดที่ใช้แย่งถุงฝูไต้ด้วยซ้ำ หลินถิงพลันรู้สึกว่าเขาน่าจะคาดการณ์ได้ล่วงหน้าแล้วว่าที่นี่จะเกิดเรื่องบางอย่าง จึงจงใจมาเฝ้าดูข้างกายต้าเสวี่ยหนียังมีชายผู้หนึ่งซึ่งน่าจะเป็นมือขวาของเขา สบโอกาสกระซิบสิ่งใดบางอย่างที่ข้างหูเขา จากนั้นต้าเสวี่ยหนีก็ยกมือตีราวระเบียง พลางหัวเราะจนตัวงอ แต่ถึงจะหัวเราะ หน้าตากลับมิได้ดูเบิกบานเลยแม้แต่น้อยมีแต่ความเยียบเย็นแฝงอยู่ดูเหมือนพวกเขาจะยังมิทันสังเกตว่า หลินถิงกำลังแอบจับตามองจากมุมลับตาคน เมื่อฟังจบ ต้าเสวี่ยหนีกล่าวตอบอีกสองสามประโยค ชายคนนั้นก็พยักหน้ารับคำแล้วเร่งรุดจากไปหลินถิงรู้สึกคลางแคลงใจยิ่งนัก ต้วนหลิงซึ่งยืนอยู่เคียงข้าง พลันสังเกตถึงสายตานางที่จับจ้องไปยังหอคอยสูง จึงเอ่ยถามอ
